ქ (გვ. 1/5)

• ქა

  რქა

• ქა გინოზღვინდილი

  რქა გადმოკიდებული

• ქაბარკა

  თხის სადგომი, სამწყვდევი ქარაბაკი (იხ. კარაბაკი, მარაკა)

• ქაბერზანი

  ქორბუდა, მძლავრრქიანი

• ქაბლა

  დეკეული, უშობელი; (ზოგან) ურქო ანუ დოლა, ლაბა პირუტყვი ერთიდანორ წლამდე, განურჩევლად სქესისა, კვებულა

• ქაბლა ჩხოუ

  მოზრდილი ძროხა

• ქაბორჯღა

  ქორბუდა, რ

• ქაბულა

  იხ. ქაბლა

• ქაბურდანი

  ქორბუდა

• ქაბურზანი

  დიდი რქა

• ქაბურზემი

  იხ. ქაბურზანი

• ქაგილართელი

  რქადაგრეხილი, ლაბა (ხარი)

• ქადაგი

  იხ. ქადაქი

• ქადარა

  წვრილრქოსანი

• ქადარი

  იხ. ქანდარი

• ქადარია

  ფეთიანი

• ქადაქი

  ქადაგება, ტირადა; ქადაგი

• ქადაქიშ

  ძახი ქადაგის ძახილი.

• ქალამანი

  გამოდის)

• ქამქუა

  იხ. ქანქუა

• ქამჩა

  ქაფჩა

• ქამხა

  აბრეშუმის ფერადი ქსოვილი; ძვირფასი ქსოვილი (საზოგ.)

• ქანა

  იხ. ქიანა

• ქანარა

  რქის საყვირი

• ქანაში

  იხ. ქიანაში

• ქანდარი

  ქანდარა, ლატანი, ზვინის მისადგმელი განტოტვილი ჭოკი

• ქანდარია

  გადარეული, სიმწრისგან ხეზე გასული; ტანმაღალი

• ქანდაქი

  საქალამნე, გამოყვანილი და შოლტებად აჭრილი ტყავი ღორისა; სატყავე ღორი; ერთგვარი გადასახადი ძვ. სამეგრელოში ე.წ. ხმელი ბეგარა გადაიხდებოდა საშაშხე ღორით და ტყავით

• ქანთარი

  ძუის მახეა ერთგვარი:დიდი გრძელი ჭოკი მოიხრება და ძუის მახე ყულფად მოერგება

• ქანთელა

  პირუტყვის სენი

• ქანთელი

  გამჭვირვალე (ქანთელჯგუა ონტკა სუფთა, გამჭვირვალე არაყი)

• ქანთი

  მქრქალი, ბნელში გამკრთალი სინათლე; მჭვირვალება

• ქანთიელი

  ყურძენი, ღვინო, რომელსაც შუქი გასდის; შუქგამდინარე, გამჭვირვალე(საზოგ.) იგივეა, რაც კანთიელი

• ქანქალა

  ქათქათა

• ქანქალი

  ქათქათი

• ქანქინი

  ქანქარი, სუსტი რხევა

• ქანქუა

  ქანქვლა, უღონო ჭამა, უღონო მოძრაობა

• ქანქულა

  უკბილო მჭამელი

• ქანჩაფა

  ქაჩვა, წევა, ჯაჯგური

• ქანჩაფი

  იხ. ქანჩაფა

• ქანჩი

  ქანჩი

• ქანჩილი

  ნაქაჩი, ნატუმბი; ქენჯნილი

• ქანჩინი

  ქაჩვა, გაწევ-გამოწევა; ძრაობა (გურიშქანჩი გულის ძრაობა)

• ქანჩუა

  ქაჩვა (ღვინისა); წევა, წნეხა; ტაცება, ჩავლება (ხელისა); ქენჯნა

• ქანცალი

  რყევა, ნძრევა, რწევა, ქანაობა (იქანც ირწევა)

• ქანცაფი

  რწევა, ნძრევა, რყევა, ქანავი (უქანცუანს არწევს)

• ქანცი

  ქანცი

• ქანცინი

  რყევა, რწევა, ნძრევა, ქანაობა, ტოკვა

• ქარ დო შხიფი

  ძლიერი ქარი და წვიმა

• ქარა

  წამახული სარი, ნაცხერი, ხე რომ გადატყდება და წვეტიანი შვერილი დარჩება, რაზეც შეიძლება კაცი ან ნადირი წამოეგოს; ხის წვეტიანი გადანაბელი; ჯვარცმა,გასასმელი ძელი;…

• ქარაბაკი

  მარგილის ან ნაკაფის ბაკი, სადგომი; სათლელი დაზგა

• ქარასხა

  იხ. ქარახა

• ქარაფა

  ფართო თვალედი, ცხაური; საცერი (

• ქარაქა

  რქის სასმისი, ყანწი (იგივეა, რაც ქარახა, ქარასხა); რქის გადანაჭერი;რქამაგარი (ჯიხვი); თხელი, გამჭვირვალე, დაცხავებული; ფართოთვლიანი ცხაურისმქონე საცერი; გამჭვირ…

• ქარაქანი

  იხ. ქარაქა

• ქარაქაში

  რქის ქარქაში (იგივეა, რაც ორჩხე); რქის ნაკეთობა (საზოგ.)

• ქარაქია

  გამჭვირვალე, არახშირი

• ქარაძენი

  ქარაძენძი (მცენ.)

• ქარახა

  ჯიხვის ან ხარის მაგარი საყანწე რქა; რქის სასმისი; ნაკაფი, ირიბადწაჭრილი მარგილი, რქა წვეტიანი ფხა

• ქარბორია

  ქარბორიო, ქარიშხალი, გრიგალ-ქარი (

• ქარგადანი

  ტყავის ფარი

• ქარგი

  ქარგა

• ქარგილი

  ნაქარგი, მოქარგული; მოჩუქურთმებული; ქარგული (ჩუქურთმისსახეობა)

• ქარგუა

  ქარგვა

• ქარდა

  სერიანი, დაქარდული; ჭანგიანი, კლანჭიანი; მეისრის სოლი

• ქარდი

  სერა; კლანჭი, ბრჭყალი

• ქარდილი

  დაქარდული, დასერილი, გრძლად დაჭრილი, ძლიერ გაფხაჭნილი,დაკაწრული

• ქარდუა

  დაქარდვა, დასერვა, გრძლად დაჭრა, გაფხაჭნა, დაკაწვრა

• ქარვა

  იხ. ქრავა

• ქარვასქა

  ქარვასლა

• ქართა

  წრე, დისკო, ორბიტა; ბაკი, ბაკმი (მთვარისა); შარავანდედი, გვირგვინი;ბაკი, შემორაგული ადგილი პირუტყვისათვის; ფერხული; წრიული რამ, ზღუდერი,გალავნიანი ადგილი; ქალაქ…

• ქართა-დოხორე

  გალავნიანი სასახლე

• ქართაკეთებულო

  მორკალულად, წრიულად; ალყის შემორტყმით

• ქართალი

  თბილისელი; ქალაქელი

• ქართამი

  გვირგვინოსანი, შარავანდედიანი; გალავნიანი

• ქართანი

  გრაგნილი

• ქართას რთუაფა

  წრებრუნვა, წრიული მოძრაობა, წრეში ტრიალი

• ქართაშ კეთება

  წრის შეკვრა; ალყის შემორტყმა, შემორკალვა

• ქართაშ ლაჸაფი

  საცხენოსნო სპორტის სახეობა, წრეში თამაში ცხენით

• ქართახანი 🔊

  კარის, ჭიშკრის ჩასაკეტი რგოლი დაგრეხილი წნელისა, რჩოლი; ულო,გრეხილი რისამე შესაკრავად; ქართაკი, ბრტყელი ჩხირი, რომლითაც გოზავენ ჭუჭრუტანებს; შეზღუდული, კარჩაკეტ…

• ქართახი

  იხ. ქართა

• ქართი

  თბილისი; ქალაქი; ზღუდერი (ქალაქის მნიშვნელობით)

• ქართილაში

  (ქჷრთლაში) შავი საღებავი

• ქართილი

  გალავნიანი, ალყიანი, გარშემორტყმული; შემორაგული; წრიული,რკალური; ბაკში შემწყვდეული, დაბმული საქონელი

• ქართლაში

  ბაკისა, ნადირთ საჩიხისა; საქონლის დასარწყულებელი ადგილიმდინარეში

• ქართუ

  იხ. ქართა

• ქართუა

  შეკვრა, შემორაგვა, შემოზღუდვა, შემორკალვა, ალყის შემორტყმა,შემოსალტვა; ბაკში შემწყვდევა საქონლისა

• ქართუხანი

  იხ. ქართახანი

• ქარი

  ქარი

• ქარიატა

  საქარე; მეტად მაღალი რამ; ერთგვარი მაღალი, ქორიანი სახლი,ცათამბჯენი; ორსართულიანი ფერხული

• ქარიშია

  ქარისა

• ქარიცია

  იხ. ქარიშია

• ქარსალა

  სელი; წვრილი, ხმელი; ზღვის თევზიცაა ასეთი

• ქარსანაგი

  ვარცლი

• ქარსანაკი

  უწესო, მრუში; ორგზის ნაბიჭვარი (იხ. ბურშიშ ბურში)

• ქარსანაკობა

  მრუშობა

• ქარტა

  ტყავის საწური

• ქარტიბუ

  ქართბილი, არავი, ზამთრის ან ადრიანი გაზაფხულის თბილი,სამხრეთის ქარი

• ქარუა

  ქარვება, ქარვა, ქარის ბერვა (ფუი, ათაშ გააქარი! ფუი, ასე განაქარვე! )

• ქარუა ჸუდე

  ფარღალალა სახლი

• ქარქა

  ქარაფი, უფსკრული, ნაპრალი, ღადო; ჩაჭდევებული

• ქარქაბი

  მწვერვალი, უფსკრულზე გადმომდგარი კლდე

• ქარქალა

  ქაქანა, ენაგადმოგდებული

• ქარქალი

  ქაქანი, ენაგადმოგდებით სირბილი

• ქარქამი

  უფსკრული, ქარაფი

• ქარქაშა

  ამყოლი, მხრის ამბმელი, მხიარული

• ქარქაში

  აყოლა, ხასიათის გასწორება, (იქარქაშ ლაღობს)

• ქარქენჩი

  იხ. ქარქენჯი

• ქარქენწი

  უფსკრული

• ქარქენჯი

  ქარბორბალა; მძლავრი (გადატ.)

• ქარქილი

  გაჭრილი, დაღადრული, ღადო

• ქარქუა

  გაჭრა, დაღადვრა; ჩაჭდევება

• ქარღადი

  იხ. ქაღარდი

• ქარშიკი

  გრძელი თოკი

• ქარჩალი

  თქრიალი, დინება; ღებინება

• ქარჩი

  ქვის საკოდი რკინის იარაღი; ქვიანი, უყი მიწის დასამუშავებელი ცალპირაწერაქვისებრი, ბრტყელპირიანი წვრილი იარაღი (უპირატესად, იხმარება მთიანადგილებში)

• ქარჩუა

  ქარჩით თოხნა; ქარჩით კოდვა

• ქარცი

  ქარცი

• ქარციმუ

  ნისლის მომრეკი ქარი, ქარ-სუსხი

• ქარცხი

  ქარცხი

• ქარწუნი

  ქალწული

• ქასაგანი

  რქის ისარი (ზოგჯერ ქვისბუნიკიანი); ისარი (საზოგ.)

• ქასაგუდა

  თიკნის ტყავის გუდა

• ქასადგამი

  ურმის წინსადგარი (იგივეა, რაც კოკინია)

• ქასანთელი

  რქასანთლიანი; ზვარაკისრქაზე დამაგრებული სანთელი

• ქასთაგანი

  იხ. ქასაგანი

• ქასინთუამი

  რქამნათი, რქასანთლიანი (ზღაპრული ირმის ეპითეტი); შესაწირი ხარი, რომელსაც რქებზე ანთებულ სანთლებს აკრავდნენ

• ქასლა

  იხ. ქაცლაშია

• ქასლაშია

  იხ. ქაცლაშია

• ქაუჩა

  იხ. ქაუჩია

• ქაუჩია

  რქაშავი

• ქაფათარი

  ჯაგი ერთი წლისა, ნაბერალი, ტოტმრავალი, ეკალმრავალი; კარგი საღობე მასალა

• ქაფათი

  ჯაგნარი

• ქაფარა

  საყანწე, გამოღრუნტული, ფუღურო რქა

• ქაფარი

  მოთარეშე, ურჯულო (იხ. ქამფარი)

• ქაფი

  ქაფი

• ქაფირი

  აქაფებული, გაქაფული

• ქაფუა

  ქაფვა; მკლავზე სამარქაფო ჯაჭვის შემორტყმა; ბლომად სმა

• ქაფური

  ქაფური

• ქაფურჯა

  ქაფურის ხე

• ქაფჩა

  ქაფჩა

• ქაქაბი

  წამწამი; ბურბუშელა; მოლი, ჯეჯილი; თოვლი მწვერვალზე, ქათიბი(მოლისა, თოვლისა), ლაჟვარდი; ბიბინი, ლამუნი (გიოქაქაბუ ელამუნება)

• ქაქალა

  ფრიალა, ფრიფინა; მოძრავი; ჭკუამსუბუქი (გადატ.)

• ქაქალა ქიცა

  ფატა, მსუბუქი მერდინი

• ქაქალი

  ქროლვა, ფრიალი, ბერვა

• ქაქალია

  ნიავი; მჩატე, მსუბუქი, ფრიალა

• ქაქამინჯე

  ქარისა, ქარის ღვთაება

• ქაქამინჯობა

  ნათელი, მსუბუქი, ნიავიანი დარი; ქარისას ლოცვა (ნიავიანი კარგიდარისათვის)

• ქაქანა

  ვარდის ფურცელი; მოფარფატე, ბილილა (იხ. ქაქალა)

• ქაქანაია

  იხ. ქაქანა

• ქაქანი

  ქაქანი

• ქაქეჩი

  რქენია

• ქაქი

  სუსტი, ძალაგამოლეული

• ქაქილია

  იხ. ქაქი

• ქაქუთია

  მოკაკული, მორკალული

• ქაქული

  უკბილოს ჭამა;უძალო ჭამა

• ქაქუჩელა

  ქოჩორა

• ქაქუჩი

  ქოჩორი

• ქაქუჩია

  ქოჩორა

• ქაღა

  ქაცვი

• ქაღალი

  უღონო საუბარი

• ქაღარდი

  ქაღალდი; საბუთი; წერილი; წიგნი; წერა-კითხვა

• ქაღარდიშ მარჩია

  ქაღალდივით თეთრი, გაფითრებული

• ქაღარდიშ ჯა

  ქაღალდის ხე

• ქაშ ეულა

  რქის ამოსვლა; გაოცება (გადატ.)

• ქაშ ნარა

  იხ. ქანარა

• ქაშ საგანი

  რქის ისარი

• ქაშ შქვილ დო საგანი

  რქის მშვილდ-ისარი

• ქაშაპი

  ქაშაპი

• ქაში

  რქოვანი; პლასტმასისა; ძვლისა

• ქაშიბა

  ქორბუდა, ჩაწნული რქები

• ქაშმერი

  ქიშმირი

• ქაშქეშია

  ხის ფესვის სალოცავი (იხ. ჯაშქეშია)

• ქაშქვილი

  რქაგრეხილი; რქის მშვილდი; მშვილდი (საზოგ.)

• ქაშქვილი დო ქასაგანი

  მშვილდ-ისარი (ასე ერქვა თავდაპირველად რქის მშვილდ-ისარს, შემდეგ იგი განზოგადდა ხისა და რკინის მშვილდ-ისრებზე: ჯაშ შქვილი დოჯასთაგანი, ჭკადილ შქვილ დო საგანი)

• ქაშქვილიშ

  ძაფი მშვილდზე გასაბმელი ძაფი, მშვილდის ლარი

• ქაჩაჩი

  ცხენის, ვირისა და მისთანათა გაუპობელი ჩლიქი

• ქაჩი

  ჯვარი, სვასტიკა

• ქაჩხუ

  (ძროხის) რქის სახნისი

• ქაჩხუა

  რქით ხვნა

• ქაცა-ქუცა

  წვრილფეხობა

• ქაცაგუდა

  თიკნის გუდა; პატარა ტიკჭორა

• ქაცარი

  ციკანი, თიკანი ერთ წლამდე

• ქაცარიშ დოხუნა

  იზვება თხისა, თიკნის გაჩენა

• ქაცაჸუჯა

  ციკნის ტყავის გუდა; პატარა ქოთანი

• ქაცელა

  ციკანი; დვრიტა, ჩვილი თიკნის (მცოხნელის) კუჭიდან ამოღებული ხსენი,მაჭიკი

• ქაცელაში

  იხ. ქაცლაშია

• ქაცლაშია

  ციკნის ტყავის ტიკჭორა და სამაწვნე გუდა; ბეწვგაცლილი ციკნის ტყავის თხისური; გუდის ყველზეც იტყვიან

• ქაცუ

  ქაცვი, ფხა (თავთავისა), ეკალი, ხიწვი, ბურძგლი

• ქაცუამი

  ფხიანი (ლობიო); ქაცვიანი, ეკლიანი, ხიწვიანი, გახევებულპარკიანი;ღომის ჯიშიცაა ასეთი (მეტად ფხიანი თაველი იცის)

• ქაცხაცხი

  ეკალ-ბარდი, ცეცხლეკალა (მცენ.)

• ქაჭყანიერი

  რქაღონიერი, რქამაგარი

• ქაჭყვირთალი

  ქორბუდა

• ქახმა

  იხ. ქამხა

• ქაჯალა

  ქაჯანა, ქაჯივით შლიგინა, ახტაჯანა

• ქაჯალი

  ქაჯისთვის დამახასიათებელი, ქაჯური ქცევა (გილექაჯალ ქაჯივითდაქრის)

• ქაჯი

  ქაჯი

• ქაჯიშ

  სონა ქრისტესბეჭედა (იგივე ქირსეშ ბეჭედი, ტურაშ კუჩხი)

• ქაჯურ

  ნინა

• ქაჸანა

  იხ. ქიანა