კ (გვ. 1/13)

• კაბა

  კაბა

• კაბა-ღართი

  ჩოხა-ახალუხი

• კაბაკარტი

  სახელდახელოდ ამოკერილი სამგლოვიარო კაბა

• კაბამი

  კაბიანი, კაბოსანი; ქალი (გადატ.)

• კაბარია

  კაბოსანი; ქალაჩუნა (გადატ.); ჭრელი; ჭრელთვალა

• კაბარჭელა

  კაპარჭინა, კაპარჭელა

• კაბაშური

  კაბისებრი; კაპიუშონი (უპირატესად, ბავშვის უსახელოებო მოსასხამი ზედ მიკერებული კუნკულიანი ქუდით)

• კაბდო

  საფარცხავი ფიცარი; სავარცხლის ფორმის კბილანა ნახნავის მოსასწორებლად და გასაფხვიერებლად; კალოზე ბზის სახვეტი იარაღი; ორკაპა ხე,რომელიც ზოგჯერ ფარცხის მაგივრობას…

• კაბე

  იხ. კამბეში

• კაბეგარი

  შეუვალი, დაუბეგრავი, დაუმორჩილებელი

• კაბეტდიხა

  მსუქანი, ნასვენი მიწა

• კაბეტი

  დიდი, მოზრდილი; მსუქანი, ნასვენი, ძნელად დასამუშავებელი მიწა;საწყაო (ლიტრაზე დიდი, ათი გირვანქის ტევადობისა)

• კაბეტობა

  მოზრდილობა, სრულწლოვანება

• კაბეში

  იხ. კამბეში

• კაბიამი

  იხ. კაბამი

• კაბოხონჯი

  ჭრელი ხარი

• კაბრა

  ყდა, წიგნის გარეკანი; ქსელის გასაბმელი ჩარჩო (ფეიქრ.); ჩელტის ან ლასტის გვერდები ურმისა

• კაბრამი 🔊

  ყდიანი

• კაბრეჭყი

  სამაგრი, კაუჭი, მახე; ორკაპა ფიწალი ხისა; წისქვილის ბორბლის ღერძი;ერთგვარი შანდალი; ლობიოს სალესი კაუჭიანი ჯოხი

• კაბრიჭყი

  იხ. კაბრეჭყიK

• კაბტო

  იხ. კაბდო

• კაბუ ხიი

  ჭრელი, ნარევი ხალხი

• კაბურჯა

  მაგიური სიტყვა კომპოზიტიდან აბურჯა-

• კაბუხი

  შეუვალი, დაუმორჩილებელი

• კადა

  კედელი, კლდე; კლდის ტერასა (იხ.

• კადარი

  კლდოვანი ადგილი, ქვიანი ფერდობი; კენჭიანი, კუდარო; უვენახო,უნაყოფო მთიანი ან წყლისპირა ქვიანი ადგილი; მზვარე, მზიანი ადგილი, მთის სამხრეთი კალთა

• კადარღალი

  კლდისღელე, კლდე-ღრე

• კადირი

  კადნიერი

• კავალი

  კაჟის თოფი, საჩიტე (რუს.)

• კაზალა

  კიკნა, ნეკა; ცქვიტი, მარდი

• კაზალი

  ცქვიტად, მარდად სიარული

• კაზარმა

  ყაზარმული ტიპის, გრძელი გაუტიხრავი ერთსართულიანი ნაგებობა,იყენებენ სათავსოდ

• კაზახი

  მამაკაცი; გლეხი, მდაბიო (იგივეა, რაც ყაზაყი)

• კაზილე

  იხ. კაზლა

• კაზილი

  შეკაზმული, დარახტული (ცხენი); მარილით შეკმაზული გადაუქნელიყველი

• კაზლა

  ნაბოლოვარი, პატარა; მცირე წველის ყველი; ძველი, გადაუქნელი მარილიანი ყველი (ოჯახებში, სადაც მხოლოდ ერთი მეწველი ჰყავდათ და ისიც რძის დაშრობას იყო მიმდგარი, ჭყინტ…

• კაზლაჸვალი

  იხ. კაზლა

• კაზუა

  კაზმვა, შეკაზმვა, დარახტვა

• კაზულია

  ნეკი; ნეკა, ნეკოდენა; თითებზე თამაშიცაა ბალღებისათვის (ათეს მეუხირუ, ათეს დუჸვილუ, ათეს დუხაშუ, ათეს უჭკომუ დო

• კათა

  კაცები, ხალხი; შერთვა (ნაკადისა); შენაკადის ჩადინების ადგილი; წყალთაშესაკრებელი; ნარევი, ნაზავი; კრებული, კრება

• კათაფა

  გარევა, შეზავება; შედინება, შერთვა; წილის დადება, ჩართვა; შეთვალვახილისა

• კათაფილი

  შეზავებული, შეკმაზული, შერეული, მოწილე; შეთვალული ხილი

• კათაშ აკოძახება

  ხალხის მოხმობა განსასჯელად, კრების მოწვევა

• კათელ კოჩი

  შეყრილი, გაერთიანებული ხალხი; სხვადასხვა ჯურის ხალხი

• კათელი

  ნაზავი, კრებული, ნაკრები, რეულა, სხვადასხვა ჯურისა; შერთული,მიერთებული

• კათუა

  კრება, ყრილობა; გაერთიანება, შეამხანაგება; თავშეყრა, გარევა (დიკათ შეიკრიბა, ქაკათ შეერია)

• კაილა

  კალის ქვაბი, კარდალა

• კაკა

  კაკა

• კაკაბი

  კაკაბი

• კაკაბია

  კამკამა, ანკარა

• კაკაია

  (თვალა)მძივა

• კაკალ გური

  გულის გული

• კაკალ-კაკალო

  დაკაკლულად სათითაოდ, მარცვალ-მარცვალ, დაწვრილებით(მოყოლა)

• კაკალა

  ქვიანი მიწა; ეული გორაკი, ბორცვი ველზე; ყორღანი (იხ. გუგუ,დიხაგუძუბა); კენკრა

• კაკალამი

  მარცვლოვანი; მამრი (კაკალამ კოჩი მამრი, მაგარი კაცი)

• კაკალება

  შენაყრება, საუზმე

• კაკალებური

  ნასაუზმევი

• კაკალერი

  დამარცვლული, დაფშვნილი

• კაკალზმა

  კაკლისოდენა

• კაკალი 🔊

  კაკალი

• კაკალია

  ერთი კაკალი; მარცვლიანი; ამოულესავ ლობიოზე იტყვიან

• კაკალია ლებია

  მოხარშული და ამოულესავად შენელებული ლობიო, კირკაჟი

• კაკალო

  დაკაკლულად; სათითაოდ, მარცვალ-მარცვალ, დაწვრილებით; (სიმინდი)კაკლად

• კაკალობა

  საუზმობა, დანაყრება; საუზმობის დრო; კენკვა

• კაკალუა

  კაკვლა, მარცვლა, ფშვნა (მარცვლოვანისა)

• კაკამ ჩაფლა

  ფეხსაცმელია ერთგვარი, შესაკრავებიანი (იხ. კაკა)

• კაკამი

  კამკამა, ანკარა; კაკებიანი

• კაკამფსია 🔊

  ანკარა წყალი, ტბორი

• კაკარა

  კენკრა; ტევრი, უძეძვო, უეკლო ტყე, სადაც ყოველი ხე დაკაკლულად,სუფთად დგას; კაკრა, მცენარე, რომლის ნაყოფი არ იჭმევა (საზოგ.)

• კაკარი

  იხ. კაკალი

• კაკაუჩა

  უნიშნო შავი

• კაკაფა

  თავის თავზე მიღება (ვეკაკაფუანს არ შეიხებს, არ დაიტყობს, ესაოდა, ჩემს კარზე არ აკაკუნებენო)

• კაკაფი

  კაკუნი, რაკა-რუკი

• კაკაში

  მძივა, მძივისა, მძივივით ლამაზი; მაგარი; ღილებიანი სამოსი

• კაკაჩა

  მტაცებელი ფრინველი შევარდნისებრთა ოჯახისა; ყაყაჩო

• კაკაჩი

  კაშკაში; მთვარიანი ღამე; თვალში საცემი, წითელ ტილოშემოკრული თვალსაჩინო ჯოხი, თარჯი, ამანათი, რომელიც ერთმანეთს უნდა გამოსტაცონმოასპარეზეებმა

• კაკაჩია

  კაშკაშა, ნათელი (ღამე); თვალსაჩინო; მოწმენდილი

• კაკაჩიტა

  ჩიტიკენკრა

• კაკვი

  კაკვი

• კაკვიშ

  ღალა თარჯრბენია ერთგვარი, კაკვის გატაცება

• კაკი

  ნაჭდევი, ნაკოდი, ანათალი, ნიშანი (ხეზე), სერა (პირუტყვის ყურზე); ცეცქი,ჭდე; ღილი აბრეშუმის გრეხილისა (ზოგჯერ მასში თმის ღერსაც ჩააწნავდნენ, რომ ბზინვარება შემატ…

• კაკილ სუნელი

  დანაყული სანელებლები

• კაკილ წამალი

  წამლის ნაყი, ფხვნილი

• კაკილა

  კრიალოსანი, მძივების ასხმულა (აკვანზე კიდებდნენ); გვირილას მსგავსი დაბალი ბალახი

• კაკილარი

  იხ. კაკლარი

• კაკილე

  იხ. კაკლე

• კაკილი

  დანაყული; ნაყი, ფხვნილი; მონიშნული, ნაჭდევებიანი, სერიანი, ნაკოდი(ქვა)

• კაკირე

  იხ. კაკარა

• კაკირი 🔊

  ფხალი

• კაკიშ გედვალა

  დაჭდევება, ნიშნის დადება

• კაკიშ სკუალა

  ძაფის დაფსკვნა ღილებად

• კაკლარი

  ეკალ-ღიჭი და მისი ნაყოფი, კაკარა; მაყვლოვანი, კენკროვანი; ეკლისნემსი

• კაკლარი დო ბალანტარი

  ნარ-სარეველა

• კაკლარონი

  ეკალნარი, ბარდები

• კაკლე

  ქვასანაყი

• კაკსქვილი

  ფსკვნილი, გიდლის თოკი, კრიალოსანი

• კაკუ

  მორკალული, დაგრეხილი, გადრეკილი

• კაკუა

  ნაყვა; კოდვა; დაჭდევება; განქერქვა ხისა (რომ გამხმარიყო და ადვილადმოეჭრათ)

• კაკუბაში

  ფხამოცეცქილი, ცუდი ხმალი; მორკალული, გადრეკილი, დაგრეხილი(ხმალი)

• კაკუბერი

  წელში მოხრილი, ღრმად მოხუცი

• კაკულა

  კულული, კავი (თმისა)

• კაკულარი

  ჩიხტი

• კაკულერი

  დაკულულებული, დაგრეხილი

• კაკული

  კულული, კავი (თმისა), კაკულარზე ჩიხტზე ჩამოსაკიდებელი ფლურები

• კაკულია

  წელში მოხრილი, მოკუზული, მოკაკული

• კაკულუა

  დაკულულება

• კაკურეზი

  ძველი, სიბერისგან მოკაკული, ბეხრეკი; მოხრილი, მორკალული;კუდიანი ბებერი

• კაკური

  მორკალული, მოკაკული, კაური

• კაკურია

  ხის სარაკუნა, რომელსაც ზარის ნაცვლად ხმარობენ, კანკურია; ზაზუნა(იგივე აღიაღი); პატარა, მორკალული რამ; მოხრილი, მოკაკული

• კაკუტელი

  ლარტყიანი, ე.წ. შავად გადახურული (როცა გადებულია სახურავისსაყრდენი)

• კაკუტი

  მარცვლეულის (სიმინდის, ღომის) საფშვნელი, საცეხველი; საცეხვიხელკეტი, ხელკავი, ხელტუკი; ჭერის ან იატაკის საყრდენი კოჭი, რომელზედაც გაიკვრის ფიცრები; ხელჯოხი; ხის…

• კაკუტუა

  კოჭების გადება ჭერის ან იატაკის დასაყრდნობად, ე.წ. შავად გადახურვა,მოფიცვრა; ფშვნა, ცეხვა მარცვლეულისა ბეგვით

• კაკუჩელი

  დახვეული, დაკულულებული

• კაკუჩი

  კულული, ხვეულა, კავი (თმისა)

• კაკუჩია

  კულულებიანი

• კაკუჩუა

  დახვევა, დაკულულება

• კალა

  კალა

• კალაგალენი

  გარეციხე

• კალათი

  კალათა; მარცვლეულის საწყაო (ერთი ეტალონური

• კალაკიბირამი

  კბილანა დაზგისა

• კალამი

  კალამი

• კალამია

  ჩალის, ლერწმის წვრილი ღეროს ჩამონატეხი, ხიწვი; ბადის საქსოვიჩხირი

• კალამონა

  ლერწმიანი, ბამბუკოვანი

• კალანდა

  კალანდა

• კალანდარი

  მკალავი

• კალანდი

  მკალავი; ჯავშნიანი დევი

• კალანდრა

  კალენდარი

• კალანინამი

  ენიანი რვილი დაზგისა

• კალანტარი

  იხ. კელანტარი

• კალანჩხა

  იხ. კარანჩხა

• კალაპოტი

  კალაპოტი

• კალაში

  ცხელი ქარი, გრიგალი

• კალბადე

  მრგვალ სალტეზე ჩამოცმული ან ორთითზე გაკრული ბადე მომწყვდეული თევზის ამოსაყრელად, ამოსაკრებად

• კალე

  კალა, ციხე

• კალენდრა

  იხ. კალანდრა

• კალეხინტკი

  იხ. კალიხინტკი

• კალია

  ეკალა

• კალიაწყარი

  კალანაწლევი წყალი

• კალიე

  ეკალღიჭი, ეკალა (იხ. ძიგირე)

• კალიეშ ძიგირი

  ეკალა

• კალირი

  დაჩურთული, დატენილი, ამოვსებული, გაკვეხებული

• კალიფა

  ორთითზე გაკრული პატარა ბადე თევზის, ნიჟარების ამოსაყრელად,ამოსაკრებად; პეპლების საჭერად; საჩქარხელო საქსოვი (თვლების ორ თითზე, სწრაფადაკრეფით

• კალიფადი

  ფსკერიდან აკრეფილი სადაფი, ა

• კალიფერი

  აკრეფილი, შეგროვებული

• კალიფუა

  შეკრება, აკრეფა, შეგროვება. სადაფის აკრეფა ზღვის ფსკერზე

• კალიშ

  ჸოთამა კენჭისყრა

• კალიში

  კალის ნაკეთობა; ჭაჭის დასაწური მოწყობილობა

• კალიხინტკი

  ერთგვარი საზომი - ხეჭრელის სახაზავი, ნაჭდევებიანი ჩხირი, (გადასახადის აკრეფისას გადამხდელს უტოვებდნენ კალეხინტკის ნახევარს. თუ რამ სადაო გახდებოდა, წაღებულ და დ…

• კალკალე

  ზოგ-ზოგი, მავანი

• კალკალეშა

  ზოგჯერ, ხანდახან

• კალკანე

  იხ. კალკალე

• კალმა

  ბადის საქსოვი ჩხირი

• კალმახა

  კალმახი (იხ. ჩე

• კალმახაჯგუა

  კალმახის თვისებისა; მოქნილი, მოძრავი, სიცოცხლით სავსე(გადატ.)

• კალმახური

  ერთგვარი ცეკვაა

• კალმენი

  იხ.კელმენი

• კალო

  კალო

• კალოშ ედგინა

  კალოს დახვავება, გროვად დაყრა

• კალუა

  დაჩურთვა, დატენვა, გაკვეხება, ამოვსება; რკალვა

• კამა

  კამა

• კამანაჩემი

  კამანაჭამი, მშვიდად მძინარე; ძილმორეული

• კამანი

  ანაგვირილა (იგივეა, რაც ქამენია)

• კამანწყარი

  კამიანი ბულიონი წიწილისა (სიცხეს აგდებს და მშვიდად აძინებსავადმყოფს)

• კამარა

  კამარა

• კამარა ოლეჭკანდერი

  მსუბუქი, მოგრძო და წვრილი ნავი

• კამარაშ მონტება

  ძლიერი სისხლდენა, სისხლის ჭავლად გადმოსკდომა

• კამაწა

  ძალზე მოწადინებული (საქმეს რომ ჩააფრინდება); კაპუეტი, აბეზარი(გადატ.)

• კამაწი

  გაწამაწია, სიმწრით შოვნა რისამე; ფხოჭნა (მიწისა)

• კამაწყარი

  იხ. კამანწყარი

• კამაჭა

  გამრჯე, მოუსვენარი

• კამაჭელი

  დაფხოჭნილი, დაკაწრული

• კამაჭი

  წვალება, ჯაფა (ფრჩხილების დაგლეჯამდე) (იკამაჭ თავდაუზოგავად,მარდად შრომობს)

• კამაჭუა

  ფხოჭნა (ღვას იკამაჭანს ღაწვებს იფხოჭნის)

• კამბეში

  კამეჩი

• კამბეშიშტყებამი

  კამეჩისტყავიანი, უტიფარი, ვერაფერი რომ გაატანს (გადატ.)

• კამბეშური

  კამეჩური, მორევიდან გამოსაცური სახეობა ცურვისა

• კამოხონჯია

  ჭრელ-ჭრელი, მიკიბულ-მოკიბული ამბავი, ლათაია

• კამპარი

  ჯონჯოლი

• კამპეტი

  ჩვეულებრივი მატიტელა

• კამპულა

  კამპულა

• კამურა

  შარიანი, ბღლარძუნა

• კამური

  ბღლარძუნი, ღავღავი ძაღლებისა

• კამფეტიშ ჯა

  ყუნწშაქარა

• კამჭაჭი

  გამხდარი აგებულების ადამიანი (იხ. კემჭიჭი)

• კანაჟანი 🔊

  ძალიან (მაგარი), ძალიან ჭრელი პერანგი, კაჟივით ჭრელი, ძლიერი

• კანაში

  იხ. კანაჩი

• კანაჩი

  ლაზური სათევზაო მოწყობილობაა ერთგვარი

• კანახული

  კანაფხალი

• კანდარი

  იხ. კადარი

• კანდი

  გამბედავი, კადნიერი

• კანდიდი

  იხ. კანდი

• კანდიორი

  კადნიერი, გაბედული; ამპარტავანი

• კანდიორობა

  კადნიერება, გაბედულება; ამპარტავნობა

• კანდღუ

  მარწყვი; დაბალი, ჩია

• კანთი

  წითელი ბაკმი; სინათლე, ჭვირი

• კანთიელი

  სინათლიანი, წითელბაკმიანი, მჭვირვალი

• კანი

  კანი

• კანიშ ლახარა

  კანის სნეულება

• კანიშ ჩაფლა

  ქალამანი

• კანიჩაფლა

  იხ. კანიშ ჩაფლა