კ (გვ. 2/13)

• კანკალა

  კამკამა, რაკრაკა (ღელე)

• კანკალე

  იხ. კალკალე

• კანკალერი

  აკანკალებული, მავედრებელი (ხმა); კამკამა, რაკრაკა (ნაკადი)

• კანკალი

  კანკალი

• კანკარი

  კენკრა, ნაყოფი

• კანკაფი

  ქნევა (პირისა)

• კანკვი

  იხ. კაკვი

• კანკუა

  ღეჭვა

• კანონუა

  განკითხვა, ცოდვის საზღაური (ღორონთ, ვამკანონა! ღმერთო, შემინდე,არ განმიკითხო!); საეკლესიო ან საერო კანონით დასჯა

• კანტალა

  ყბედი; რყევადი

• კანტალი

  ყბედობა; რყევა (მაგიდისა); კანტური (თავისა)

• კანტარელი

  გასხეპილი, გასხლული, გაკრეჭილი, განკატრული

• კანტარი

  კატარა, ლერწი, ფოჩი (სიმინდისა)

• კანტარუა

  გასხეპვა, გასხვლა, გაკრეჭა

• კანტაფი

  კანტური

• კანტი

  სინათლიანი ადგილი (იხ. კანთი, კანთიელი); ანკარა (წყალი); გამჭვირვალე(ჰაერი);

• კანტღალი

  ანკარა ღელე

• კანჩაფულა

  იხ. კანიშ ჩაფლა

• კანჩხალა

  კარჩხანა (თევზია, მუცელი ზოლიანი აქვს, ზურგი - მოშავო, პატარაა,ბევრი ქვირითი იცის); ცელქი, დაუდგრომელი (გად.)

• კანჩხუა

  ქვირითის ყრა

• კანცხუ

  კაუჭი, დუგმა

• კანძი

  კვანძი, ერთი ხვეულა მატყლისა

• კანძუა

  გაკრეჭა ცხვრისა, კანძით მატყლით დატენა რისამე; ჩატკეპნა, ტკეპნამიწისა; მძიმე-მძიმედ, თავმომწონედ სიარული; ტკეპნა სიტყვისა, მოსაწყენად ნელილაპარაკი

• კანჭალა

  კანჭწვრილი, მოძრავი, სწრაფი

• კანჭალი

  სწრაფი, მარდი სვლა კანჭწვრილისა

• კანჭი

  კანჭი

• კანჭო

  იხ. კანჯო

• კანჯარი

  კანჯარი

• კანჯო

  კანჯო

• კანჯოშ ლაჸაფი

  გვიმრის ღეროების შერკინება (იხ. კენჯაია)

• კანჯოშ ნიში

  კანჯოს ნავი, მორკალული ნავი (სანავე ხეს მოღუნავდნენ, წვერით დააბამდნენ და ისე იზრდებოდა)

• კანჯუა

  მოხრა, მოღუნვა, სანავედ გაზრდა ხისა დადრეკით

• კაპათენი

  კამათელი

• კაპანელი

  დამძიმებული, დატვირთული, დახერგილი; დასაპალნებული,ტვირთაკიდებული, დაკიდული რამ

• კაპანი

  მთის კლდოვანი ფერდი, კლდის ფხა, ქარაფი; ქვა-ღორღიანი ნიადაგი;ვიწრო, ძნელად სავალი გზა; კლდის ბილიკი, დაკიდული რამ; სამძიმარი, სიმძიმე, გირა სასწორისა; საძირავი…

• კაპანია

  ძლიერი სიცხე, შუადღის ხვატი; ზენიტი, უმაღლესი წერტილი რისიმე

• კაპანია ონდღე

  შუადღის გული

• კაპანიაშ დუდი

  ქარაფის პირი

• კაპანუა

  დამძიმება, დატვირთვა, დასაპალნება, ტვირთის აკიდება; საძირავის(უპირატესად, ქვის) დადება დასამარილებელი ხორცისთვის, რომ წათხმა დაფაროს.

• კაპარია

  ბალახოვანი მცენარე, აქვს მიწას გართხმული ეკლიანი ღერო და მსხვილი თეთრი ყვავილები

• კაპარჭი

  კაპარჭი

• კაპედი

  დიდთაველიანი ღომის ჯიში

• კაპეკი

  კაპიკი (

• კაპეტი

  კაპუეტი, მაგარი (გადატ.); ძნელად დასამუშავებელი, ნასვენი, მაგრამ ნოყიერი მიწა (იგივეა, რაც კაბეტი); გარეული მონადირე ფრინველი (საზოგ.); კალმახ-ორაგულის მსგავსი…

• კაპეტიშ ჯიხა

  მაგარი, აუღებელი ციხე

• კაპეტუშქური

  მაგარი ვაშლი (ვაშლის ჯიში)

• კაპი

  კაპი

• კაპიტო

  იხ. კაბდო

• კაპიჭი

  მინა, მინის ნაკეთობა; ერთგვარი მცენარეცაა, მანეული (ტირიფის სახეობა)

• კაპოტი

  კაბა (რუს. კოფტადან)

• კაპრა

  ყვითელ-მოწითალო, ჟღალი

• კაპრაში

  ყვითელ-მოწითალო ფერის, ჟღალი პირუტყვი

• კაპუ

  კაპი, კაუჭი, ანკესი; ლერწამზეც იტყვიან; მო

• კაპუა

  კაპა-კუპი, კაპვა; კაპუნი, კბილის კბილზე ცემა

• კაპუგიტოლაფირი

  წყევლაა ერთგვარი (კაპუს მოსაშთობი, კაპუჩავარდნილი, ხმის ჩაწყვეტა და სიკვდილი); კაპუნიასგან დამიზეზებული; ხახაში კაპგაყრილი;კაპუშეყრილი

• კაპუეტი

  იხ. კაპეტი

• კაპუნია

  კერპი, წარმართული ღვთაება ცეცხლისა და სინათლის მბრძანებელი.წარმოდგენილია ფრინველის ან სპილენძის კაცის სახით. ფრინველში გასხეულებული

• კაპუნია ჸუდე

  ცივნარევი, ნამკვდრევი სახლი; ცივი სახლი

• კაპუნიაშ ბრალი

  კაპუნიასგან დამიზეზებული, დასჯილი (შერისხულს ხმა უვარდება და მუნჯდება, სანამ საგანგებოდ არ გამოულოცავენ და კაპუნიას გულს არ მოუბრუნებენ)

• კაპუნიაშ კერი

  კაპუნიას კერატი, საკაპუნე შესაწირი

• კაპუნობა

  წარმართული დღესასწაული კაპუნიას სახელობისა. აღინიშნება დიდმარხვამდე

• კაპური

  კბილების კაწკაწი, ერთმანეთზე ტკეცება, კაპა-კუპი

• კაპუშ ათოდვალა

  კაპის ამოდება, ხის როკის გაყრა ტუჩებში; ალაგმვა, გაჩუმება,დადუმება, ლაპარაკის აკრძალვა

• კაპუშ გიტოლაფა

  ხმის ჩაწყვეტა, სიკვდილი (კაპუნიას სასჯელია, იხ. კაპუნიაშბრალი)

• კაპუცხენი

  მკაპავი ცხენი

• კაჟამი 🔊

  1. კაჟიანი, კაჟის თოფი, კაჟიანი ნამგალი · 2. იხ. კაჟანი

• კაჟანდეი

  კაჟან-დევი

• კაჟანდი

  იხ. კაჟანდეი

• კაჟანი

  1. ჯავშანი · 2. ჯავშანი, კაჟის ჯავშნიანი

• კაჟდემი

  იხ. კაჟანდეი

• კაჟდიხა

  კაჟიანი ნიადაგი, კაჟმიწა

• კაჟი

  კაჟი

• კაჟია

  კაჟისფერი, ქერა

• კაჟინა

  კაჟიანი, კაჟივით მაგარი; ქერა, ქერათმიანი (იხ. კაშინა, ტყაშ მაფა)

• კაჟიშ გუძუბა

  კაჟის გორა

• კაჟიშ თოფი

  კაჟის თოფი (მისი სახეებია: იაპონია, ყირიმიში, ხირიმიში, კავალი,მაჭახელა, ლეკი, რისიაშ თოფი...)

• კაჟიშ ჸოთამუ

  კაჟის შურდული, კაჟის სატყორცნი; კაჟის შურდულოსანი

• კაჟნა

  იხ. კაჟინა

• კაჟონა

  კაჟიანი ნიადაგი

• კარ-აკანი

  კარ-მიდამო, კარგარეშემო

• კარ-ალაგე

  კარ-მიდამო

• კარაბა

  კარის ჩარჩოს ქვედა ნაწილი, ზღურბლი

• კარაბადენი

  კარაბადინი

• კარაბაკი

  მიწური სახლის შესასვლელი კარი და ბაკი ერთად

• კარაია

  ხუხულა; ბალღთა თავშესაქცევია ერთგვარი - ხუხულის აგება სიმინდისნაგულისაგან

• კარაკანი

  სინათლიანი, გამჭვირვალე, თვალსაჩინო; განმარტოებული (სახლი);შუქურა; თხის სადგომი (იხ. კვეითარა)

• კარაკანო

  მკაფიოდ, თვალსაჩინოდ; ახლოდან; განცალკევებით

• კარაკუნჩხა

  იხ. კარაკუჩხა

• კარაკუჩხა

  ენძელა

• კარალა

  დაკარვება, დაბანაკება; იალაღობა

• კარამი

  კარიანი; დაკარვებული, დასახლებული

• კარაპა

  მიწური სახლის სვეტებიანი უკედლო დერეფანი, წინამო; საზღვაო ნავი მცირე ზომისა

• კარაპანი

  იხ. კარაპა

• კარაჩხა

  პატარა სახელურიანი კალათა

• კარბუზი

  კარის ბოყვში გამოჭრილი ღრუ ჯოლოკეტის გასაყრელად; ღრუ, თახჩა ბოყვში, რომელშიც დებდნენ ჭიქას, ჭრაქსა და სხვა წვრილმანს; კამარა (აკვნისა, კარისა)

• კარგუმოკილერი

  კარგამოკეტილი, მიტოვებული სახლი, გადაშენებული ოჯახი;წყევლის ფორმულაცაა

• კარგუმოლი

  გამოსასვლელი კარი

• კარგუმოჭვილი

  სახლგადაბუგული, ოჯახდამწვარი

• კარგუმოჭკადილი

  კარაჭედილი, მიტოვებული სახლი, გადაშენებული ოჯახი

• კარდი

  სამგლოვიარო სამოსელი (იხ. კარტი)

• კარდილა

  კარდალა, კალის, სპილენძის ქვაბურა

• კარდილური

  კიბის საფეხური, ზღურბლი

• კარდოკარ

  კარდაკარ

• კარე

  კარავი, ბანაკი, მწყემსთა სადგომი; სამსხვერპლო; უხეირო, ფარღალალასახლი

• კარელი

  დაკარვებული, დასახლებული

• კარეშ გითმარენჯი

  მეკარვე, მემთეური მწყემსი

• კარეშ გითორინა

  უბადრუკ ჭერქვეშ გიება ეულისა; მემთეურობა მწყემსისა

• კარეშ დოდგუმა

  კარვის დადგმა, ცოლმკვდარ კაცს კარავს ცალკე დაუდგამდნენ,სანამ ქალს არ დაკრძალავდნენ, დაქვრივებული კარავში იჯდა, არ ჭამდა, არ სვამდა და არავის ენახვებოდა

• კარეშ კოჩი

  მოკარვე მწყემსი, მობანაკე

• კარეშ მადიარაფალი

  კარვის დამპურებელი, მორიგე მწყემსთა ბინაში, რომელიც ამზადებს სადილს და ასრულებს საშინაო საქმეს: ამოჰყავს ყველი, ადედებს მაწონს და სხვ. (იგივეა, რაც მეხელე)

• კარეშ უნჩაში

  კარვის ანუ მწყემსთა გაერთიანების უფროსი, რომელიც ანაწილებს ფუნქციებს და წარმოადგენს საერთო ინტერესებს სხვებთან ურთიერთობაში (იგივეა, რაცმეუნჩაშე)

• კარეშ ჯოღორი 🔊

  მწყემსების ძაღლი (შეიძლება ყოფილიყო სხვადასხვა ჯიშისა);ნასუქი, ძალოვანი (

• კართე

  კალთა

• კართეგინოფორაფილი

  კალთაგადაფარებული

• კართეს

  ელასხუპინი კალთაზე ჩამოკიდება; კალთაზე ხელჩაკიდებით სიარული;სხვაზე დამოკიდებულება

• კართეშ გინოფორაფა

  კალთის გადაფარება

• კართეშ თუდო

  კალთის ქვეშ

• კართეშ მოსოფუა

  კალთის დაგლეჯა

• კართეშა მითორდუალა

  კალთისქვეშ გაზრდა

• კართი

  ნემსკავი; კუნთის ძარღვი, მყესი

• კართუა

  აკალთვა, აგრეხა

• კართხა

  კათხა; ხის სახელურიანი სასმისი, ზოგჯერ ფეხიანიც, ნახევრიდან ორ ლიტრამდე ტევადობისა; საწყაო (ნახევარი ლიტრი სითხისა)

• კართხა ღვინი

  კათხა ღვინო

• კარი

  კარი

• კარია

  ქათამი; კარის ფრინველი, შინაური ფრინველი (საზოგ.)

• კარიანტელი

  გამჭრიახი ბავშვი

• კარიე

  იხ. კარია

• კარიე კარიე

  ქათმის მოსახმობი

• კარილი

  ჩრდილოეთის ქარი

• კარინი

  დაკარვება, დასახლება

• კარიშ გეშირუა

  კარის ატალახება, აცვეთა; ხშირი სტუმრობა; სააჯო კარის აცვეთა მთხოვნელის ჯდომით

• კარიშ გოკილუა

  კარის გამოკეტვა, გაუკაცრიელება, მიტოვება (სახლისა)

• კარიშ გუმოკილუა

  კარის გამოკეტვა, გადაშენება, გაუკაცრიელება

• კარიშ გუმოჭკადუა

  კარის გამოკეტვა, გადაშენება, გაუკაცრიელება

• კარიშ გუმოჭუალა

  სახლის გადაბუგვა, გადაწვა (სასჯელი ძველ სამეგრელოში)

• კარიშ დუდი

  ზედა, თაღისებრი ნაწილი კარისა

• კარიშ ეკილუა

  კარის დაკეტვა, სამანის დადება

• კარიშ ეკოკილუა

  კარის გამოხურვა; კარის დაკეტვა

• კარიშ ეკორაგვინაფა

  კარის გაჯახუნება

• კარიშ ეჭკადუა

  კარის აჭედვა, სამანის დადების მსგავსი სასჯელი ძველსამეგრელოში

• კარიშ მეზობელი

  კარის მეზობელი

• კარიშ მეფორუა

  კარის მიხურვა; მასპინძლობაზე უარის თქმა, უარით გასტუმრება თხოვნით მისულისა

• კარიშ რაზა

  ურდული

• კარიშ ღუჭუა

  კარის დახშობა, ამოწყვეტა, გაუკაცრიელება სახლისა

• კარიშ ხოპი 🔊

  წისქვილის სათავის ჩამკეტი ხოპი; ჩამოსაშვები კარი

• კარიშკოჩი

  კარისკაცი

• კარკაზელი

  გრაგნილი; დახვეული, დაგრაგნილი

• კარკაზი

  გრაგნილი

• კარკაზუა

  დაგრაგნა, დახვევა

• კარკალა

  მოკრიახე, მოკაკანე

• კარკალე

  იხ. კალკალე

• კარკალი

  კაკანი, კრიახი; სიმღერა, ტრელი, რაკრაკი ხმისა; წმინდა, ანკარა, მარჩხი წყლის დენა, რაკრაკი

• კარკალია

  ლოდებიანი ადგილი, ჩაჩხრიალა

• კარკანტი

  მჭვირვალება (იკარკანტ ჭვივის, შუქი გასდის)

• კარკატა

  ხვიარა

• კარკატელი

  დახვეული, დაგრაგნილი; ცხენის გამოფსკვნილი, ჩაწნულ-ჩახვეული,ჩაბურდული ძუა-ფაფარი (ჭეჭეთობას ჭიაკოკონობას გარეთ დარჩენილ ცხენს ჭინკები და კუდიანები ფაფარს კისერზე…

• კარკატი

  ხვევა, გრაგნა; ქაღალდის გრაგნილი, თმის, ბალნის კოში

• კარკატუა

  დახვევა, დაგრაგნა

• კარკაცა

  კისკისა, მოტკარცალე

• კარკაცი

  ტკარცალი, ხმამაღალი სიცილ-კისკისი

• კარკილერი

  კარდახშული, გამოუვალ მდგომარეობაში მყოფი

• კარკუნტი

  იხ. კაკუტი

• კარმინალი

  შესასვლელი კარი

• კარმინოლი

  გადასასვლელი, მაღალზღურბლიანი კარი (ალაგესავით)

• კარს გენთხორუა

  კარზე დამარხვა (ვერგამეტებული მიცვალებულის დამარხვა ეზოში, რაც დროთა განმავლობაში სხვა თაობისთვის მძიმე ტვირთად იქცეოდა ხოლმე,აქედან გამოთქმა: ეზოშ კარშა ქიგეინ…

• კარს გესვანჯაფა

  კარზე დასვენება მიცვალებულისა პროტესტის ნიშნად

• კარს გეხუნა

  კარზე ჯდომა, აჯა

• კარს მერინა

  იხ. კარს მერინაფა

• კარს მერინაფა

  კარზე მიყენება

• კარს მიკოპონუა

  კარზე მიყუდება მკვდრისა პროტესტის ნიშნად

• კარს მორინა

  იხ. კარს მერინაფა

• კარს მორინაფა

  კარზე მოყენება

• კარსგალე

  კარგარეთ, სახლგარეთ, ოჯახს გარეთ

• კარსგალენი

  კარგარეთელი, ოჯახის წევრი, მაგრამ შეძენილი (უპირატესად სიძეზეიტყვიან)

• კარსმერინელი

  კარსმიმდგარი

• კარსმორინაფილი

  კარსმოყენებული

• კარსმორინელი

  კარსმომდგარი

• კარტა

  იხ. კატა, კატარა

• კარტეხირი

  იხ. საკარატახირი

• კარტი

  ავერლოკი, კერვის სახეობა, სახელდახელო ნაკერი; უხეირო სამოსი, ფლასი;მძიმე ძაძა

• კარტილი

  კარტიანი, ავერლოკიანი, უხეიროდ, სახელდახელოდ ამოკერილისამოსი

• კარტოხა

  კატორღა

• კარტუა

  ავერლოკი, სახელდახელოდ კერვა

• კარუ

  კარვის ბინადარი

• კარუა

  დაკარვება, დაბანაკება; იალაღობა, მემთეურობა

• კარუელი

  მოკარვული (ცით)

• კარღუჭილი

  კარჩაკეტილი, კარგამოკეტილი, ამოწყვეტილი

• კარჩხა

  კაპებიანი ხე; ჩანგალი; გაბარჯღულ-დაგრეხილი რქები (ირმისა),რომელსაც საკიდრად იყენებენ

• კარჩხალი

  კარჩხანა (თევზის ჯიში)

• კარჩხი

  ქარჩხი, ჭირხლი, ყინვა; ლოლუებად ქცეული ჭირხლი ხეებზე

• კარჩხუა

  თევზის მიერ ქვირითის ყრა, ტოფობა (იგივეა, რაც კანჩხუა); ქარჩხვა,კრუნჩხვა; გრეხა

• კარწა

  ველური ღომი

• კარწილი

  დათუთქული; განმწარული; მომბალი, დამორჩილებული

• კარწუა

  დათუთქვა, განმწარვა; მოლბობა, დამორჩილება

• კარჭაპი

  კარჭაპი

• კარჭვილი

  კარდამწვარი, ოჯახდამწვარი

• კარჭიფანა

  ცალპირა კარი, კუტიკარი

• კარხა

  იხ. კართხა

• კასაბი

  ყასაბი, მექონდაქრე

• კასია გორდი

  გომბეშო (იგივეა, რაც კაციაშ გორდი)