კ (გვ. 3/13)
- კასილა გორდი
იხ. კაციაშ გორდი
- კასილე
ტკეპნილი; გატენილი
- კასილი
დატენილი, გატენილი, ჩატკეპნილი
- კასლეთი
ალიზის ქოხი; ბაყაყოვანი
- კასუა
დატენვა, გატენვა, ჩატკეპნა
- კატა
წვრილფეხა, პატარა ტანისა; ცხვრის ჯიში (პატარაა, დუმიანი)
- კატანდღა
დღეცისმარე, ყოველდღე; სადაგი, არასაკრალური, უმნიშვნელოდღე(დღადიდებულის ანტონიმი)
- კატაპურასქია
ჩია პრასი, ყანის ნიორი
- კატარა
პატარა, წვრილი, ჩია; ცხვრის ჯიშიცაა ერთგვარი
- კატარაშხური
პატარა ჯიშის ცხვარი
- კატაშხური
კატაშხური
- კატუ 🔊
კატა; მჩხიბავი, მზაკვარი (გადატ.)
- კატუბარდი 🔊
კატაბარდა (მცენ.)
- კატუბინეხი 🔊
კატავენახა (მცენ.)
- კატუნი 🔊
ფოცხვერი
- კატუობა 🔊
მზაკვრობა (გადატ.)
- კატუშ გუნაზინდა 🔊
კატის ნათრევი; გასაცოდავებული (გადატ.)
- კატუშ ინოკირუა 🔊
კატის ჩაბმა წყალში, წარმართული რიტუალი, რომელსაც მიმართავდნენ გვალვისას, რათა მდინარე განრისხებულიყო წაბილწვისათვის და წვიმა მოევლინებინა
- კატუშ ჸვალმინთა 🔊
კატაპიტნა (მცენ.)
- კატუშბირცხა 🔊
კატაფრჩხილა (მცენ.)
- კატუჩხომი 🔊
ზღვის კატა (იგივეა, რაც ზღვაშ კატუ)
- კატუცალი
კატაცვალა (მცენ.), კატისებრი
- კატუჯვარი
კატაჯვარა (მცენ.); დურბელა, ყელჭირვება
- კატუჯვარიშ ოდიარე
კატაბალახა (მცენ.)
- კატუჯვარიშ წამალი
კატაჯვარწამალა (მცენ.)
- კაუჩა
(ტოტის მოსაწვდენი) კაუჭა ჯოხი, იგივეა, რაც კაღუ
- კაუჩა ბიგა
კაუჭა ჯოხი მეცხვარისა ბატკნის დასაჭერად ყელში გამოდებით
- კაფარი 🔊
კაპარი
- კაფენტი
კამფეტი
- კაფური
მკაფიო, მისახვდომი, საგულისხმო, გასაგონი; გნიასი, ძაღლების ყეფა
- კაღუ
კაუჭი, კავი, კაკვი; ანკესი; ორკაპა ან სამკაპა ჯოხი (იყენებენ რტოს მოსაწვდენად, მსხმოიარე ტოტის საყრდენად; მიწის გასაფხვიერებლად და გასასუფთავებლად); ფრჩხილი (სა…
- კაღუკეტი
მოკაუჭებული ჯოხი
- კაღულერი
გადაბმული ასოებით ნაწერი
- კაღულუა
ხელრთვა, ასოების გადაბმა
- კაღუშ მუკოჸოთამა
კავის ჩავლება; შარის მოდება, ანკესზე წამოგება (გადატ.)
- კაღუცია
პატარა კაუჭი, კაკვი, კავი
- კაში
ქუში; ოხვრა
- კაშია
სევდიანი, სულთამთქმელი, მოახიე
- კაშინა
ალი, ცხოვრობს ნანგრევებში, წყალში, ბარდებში, ოქროსთმიანია, წინ სარკე და სანთელი უდგას, თმას ივარცხნის და სევდიანად მღერის, წყალში იხმობს კაცს,რომელიც მოეწონება.…
- კაშუა
ოხვრა, ხვნეშა, სულის ამოთქმა
- კაჩა
ხის როკი, ორკაპი, სამკაპი, საკიდარი, ხის ასაწევ-დასაწევი მოწყობილობა ცეცხლზე ქვაბის დასაკიდებლად; წვივი, კანჭი, წვივ-ბარკალი (იხ. კაჭა)
- კაჩხა
მათარის დანიშნულების ხის ჭიქა, მურძგას (იხ.) მსგავსია, მაგრამ შედარებით პატარა, იკიდებენ ქამარზე ყურზე გამობმული თასმით, ხმარობენ მგზავრობისას წყლის დასალევად;…
- კაჩხუ
იხ. კაჩხა
- კაცია
გომბეშო (იხ. კასია, კასილა)
- კაციაშ გორდი
გომბეშო, კაცია დადიანის საშენში გამრავლებული ჯიშისა; (
- კაცს,გათვალისწინებული
იყო მთელი ოჯახის შეჯარვისთვის ცეცხლისპირას (სხვაგვარადგირძესკამს ეტყვიან)
- კაწახური
კოწახური, უმწიფარი ხილის წვენი (იხ. კოწახური, კორწოხული)
- კაჭ
კაჭ,
- კაჭა
კაუჭი; მუხლის სადრეკი; ფეხმრუდე, ფეხმოკაუჭებული; სარმა; კაკლისწენგო, თხილის ბუდე, ნაქურჩალი
- კაჭაბე
დანაყული ნიგვზის, თხილის გუნდა ურწყულის გამოწურვის შემდეგ;ძუნწი, წუწურაქი (გადატ.)
- კაჭათ
მრუდად
- კაჭათ გერინა
მორჩილების ნიშნად ფეხებგადაჯვარედინებულად და გულ-ხელდაკრეფით დგომა ყმისა
- კაჭათხირი
დაურჩევი, კერკეტი თხილი
- კაჭაკვალა
მრუდე კვალი
- კაჭაკვალათ
გან-გან, ავი განზრახვით, ოკრო-ბოკრო სიარული; ავსულების კვალის ასარევად ქოშუკუღმა სიარული
- კაჭალა
გაკნაჭული, ცქვიტი, სიარულში დაუზარელი
- კაჭალერი
დაკროლილი, წენგოგაცლილი (კაკალი), დარჩეული, ბუდიდანამოვარდნილი (თხილი)
- კაჭალი
გაკნაჭულის მარდი, ცქვიტი სიარული
- კაჭალია
დაკროლილი, ბუდიდან ამოვარდნილი თხილი, კაკალი; კერკეტი,სათამაშო კენჭები, სარაჩხუნა; ხურდა (
- კაჭალუა
დაკროლვა, განწენგოება (კაკლისა), ბუდის შემოცლა, ბუდიდანამოვარდნა (თხილისა), დარჩევა
- კაჭანეძი
დაურჩევი, კერკეტი კაკალი
- კაჭარა
კაჭარი ნიადაგი
- კაჭარდიხა
იხ. კაჭარა
- კაჭარი
კაჭარი
- კაჭაფი
ფეხმრუდეს სიარული
- კაჭაღე
იხ. კაჭახე
- კაჭაშ გითოღალა
სარმის გამოდება, ფეხის გამოცლა
- კაჭაჭი
მცენარის გამხმარი ღერო, ეკლიანი ბალახი, რომელსაც ცეცხლის დასანთებად ხმარობენ
- კაჭახე
კოჭი
- კაჭახეს გილაბუნაფა
ფეხზე დაკიდება, დაუდევრობა (გადატ.)
- კაჭახი
ხორშაკი, მწველი, ცხელი ქარი
- კაჭვაჭა შხური
თავთეთრი, ჭრელი ცხვარი
- კაჭი
ჭინკა, ეშმაკუნა; კაუჭი (საქსოვი დაზგის ნაწილი); ხრიკი, ოინი
- კაჭია
პატარა, ცელქი; ჭინკა
- კაჭიცალო გოლაფა
სწრაფად გავარდნა, გაფრენა (გადატ.)
- კაჭიჭი
წვრილმარცვალა, ვაზის ჯიში,
- კაჭკაჭი
კაჭკაჭი
- კაჭმახური
ეშმაკური, კანჭის გამომღები, სარმა
- კაჭრა
მსხვილი სეტყვა (კენჭისოდენა)
- კახაბული
კახამბალი (მცენ.)
- კახე
იხ. კახი
- კახი
ჭრელი; ღორის ჯიში, შავ-თეთრი ჯაგარი აქვს; მერგელი
- კახითუ
ჭრელი გოჭი, კახის ჯიშისა
- კახილე
ჭრელი ბურვაკი, კახის ჯიშისა
- კაჯი
ბიჭუნას ეტყვიან; ბიჭუნას სარცხვინელი (კნ.); სიტყვის მასალა (ჯგირ,
- კაჯია
იხ. კაჯი
- კაჯო
კანჯო, კაუჭი
- კგ
ღვინის სასმისი (წელში გაწვრილებულია, ფეხიანი, იტევს ერთ-ორნახევარ ლიტრს); სითხის საწყაო, იტევს
- კებენი
ცხენის ჩლიქი
- კებერი
კბილი; მაგარი რამ
- კედი
ურდული,
- კეზი
იხ. კერზი
- კეთება
კეთება
- კეთილური
ვაზის ჯიში
- კეიდი
მეკევრე, მეკალოე
- კეინობა
იხ. კიანობა
- კეკელა
დაავადება, რომელიც იწვევს კბილების ერთბაშად და ნაადრევად დაცვენას, კენკელა
- კეკენია
პატარა ცხენი (კნ.)
- კეკეჩი
კერპი, კერკეტი, მაგარი, გულმაგარი
- კეკვა
იხ. კეკვი
- კეკვი
ხის ჩაქუჩი
- კეკი
უტეხი, ძლიერი; კალატოზის ხელსაწყო; ქვის საკოდელი, წისქვილის ქვისსაკოდი სპეციალური პატარა წერაქვი; დოლაბის ნაწილი; წათი; ღომის თოხი კავის მოყვანილობისა; ნამგალა…
- კეკილი
დამსხვრეული, დალეწილი; დახეული, დაფლეთილი; დანის ან ნაჯახის დანაჭდევი ფიცარზე
- კეკინი
თავგადაკლული შრომა, ჯახირი
- კეკიშ
კეკო დაწვრილებით, მისხალ-მისხალ; ნაკუწ-ნაკუწ
- კეკიშკეკი
უტეხი; მაგარზე მაგარი, ძალიან მტკიცე (გადატ.); მისხის მისხი,უწვრილესი ნაწილი, ნამსხვრევი
- კეკუ
მოხრილი, მოკაკული; ნამგალივით მორკალული რამ, ნამგალა მთვარე;კუზიანი
- კეკუა
მსხვრევა, ფლეთა, დანაკუწება, დაკოდვა, დაჭდევება
- კეკუთუთა
ნამგალა მთვარე
- კეკულური
ნამგლისებრი, მორკალული, ნამგალა; ახალი მთვარე
- კელასური
იხ. კლისური
- კელებერი
ნეკნი ხორციანად; სამწვადე ხორცი, შამფურზე წამოცმული ხორცი;შამფური
- კელენჯერი
უტეხი, კერპი, ჯიუტი, ძვალმაგარი
- კელეპტარი
კელაპტარი (იგივეა, რაც კილანტარი)
- კელი
კევრი, კალო
- კელიში
კალოური
- კელმენი
მსხვილად დაწნული ჩაჩაბია ჩალის ფარდაგი, მსხვილად ნაქსოვიჭილოფი
- კელმურზა
გლემურძი; ქონის ფენა ღორის, ტახის ტყავსა და ხორცს შუა; ველური ტახის გასქელებული ტყავი ბეჭის მიდამოში, სადაც ეხახუნებიან ერთმანეთს ტახები შერკინებისას
- კელუა
ლეწვა (კალოზე), კალოობა, მოკალოება
- კემა
დუმის ბოლო, უცხიმო ნაწილი ცხიმკუდისა
- კემასვასვა
ცხიმკუდი ცხვრისა
- კემე
კერკეტი
- კემუტი
მაგარი რამ (საზოგ.)
- კემუხტი
კემუხტი
- კემჭიჭი
პატარა და კერკეტი
- კენტერი
გოგრისებრთა, ბაღჩეულთა ღერო; ერთგვარი ბალახიცაა,გრძელღეროვანი
- კენტეხი
კორტოხი, ხრიოკი, მაგარი, ქვიანი (ნიადაგი); ხორბლის ჯიშიცააერთგვარი
- კენტი
კეტი, კომბალი
- კენტურო
კეტით მიწევა (ვინმეს საცემრად); მაგრად ყოფნა (გადატ.)
- კენჭი
კენჭი
- კენჭიშ ინოჸოთამა
კენჭის ჩაგდება, კენჭისყრა (იხ. კალიშ ჸოთამა), ხმის მიცემა
- კენჭიშ ლაჸაფი
კენჭაობა
- კენჭიშ ყინტუა
კენჭის გადაყლაპვა გათვალვის თავიდან ასაცილებლად
- კენჭიშ ჸოთამა
კენჭისყრა (იხ. კალიშ ჸოთამა)
- კენჭობია
კენჭაობა; კეჭნაობა
- კენჭუა
კენწვლა, კეჭნა; კენჭაობა (იხ. ხინტკირია)
- კენხირონი
ერთგვარი ქარი, ხორშაკი (დასტურდება მხოლოდ უცხოელთაჩანაწერებში)
- კენჯა
გვიმრისებრთა ან ჩალიანთა გადაჯვარედინებული ღერო, რომელსაც ბალღები ერთმანეთს აჭიდებენ; ხის ან ჩალის ღეროს ტიკინა (ორ მეტნაკლები სიგრძის ჯოხს ან ღეროს გადააჯვარედ…
- კენჯა-მოჭყუდია
ხის ან ჩალის ღეროს დედოფალა (იხ. კენჯა)
- კენჯაია
იხ. კენჯა
- კეოტი
მსხვილი, მაგარი ძაფი; პირუტყვის გამხმარი ძარღვი, რომელსაც ჭრილობის ამოსაკერად ხმარობდნენ; მტკიცე, ჯიუტი, აუტანელი, უტეხი, ჟინიანი (გადატ.)
- კეპუა
კეპვა
- კერ-კერკეცი
ტახი-ტახუნა; კანმაგარი, სქელტყავიანი ტახი
- კერაფა
ტახების მეტოქეობა, შერკინება; კერშვა, კერატის მაკინტლობა
- კერეკენი
იხ. კერკენი
- კერზი
ღვიძლი, მკვიდრი;
- კერზმოჯგირე
ღვიძლი, ძალიან ახლო ნათესავი, მოკეთე; ნათესავ-მოკეთენი
- კერზო
კერძო
- კერზუა
მიკერძოება (უკერძუანს ენათესავება; მიკერძოებულია);
- კერზუობა
ახლონათესაობა
- კერთოლი
ვაზის ჯიში; კერატის თვალი, მრუში თვალი (გადატ.)
- კერი
კერატი; ტახი
- კერია
კერა, კერიის ქვა, კეცი
- კერიაშ ქუა
კერიის ქვა, ყვერბი
- კერიშელი
დაკერშილი
- კერიშუა
კერშვა, ნერბვა
- კერიცია
პატარა ტახი, ბურვაკი
- კერიცია-ჸორიცია
მაკინტლობა; ნეზვ-ნერბობა
- კერკელა
საგორავი; მოგორავე, მოკოტრიალე
- კერკელაფა
გორება
- კერკელი
გორვა, კოტრიალი
- კერკელია
საგორავი
- კერკენი
მაგარი მიწა, არც მიწა და არც ქვა
- კერკენტი
კერკეტი
- კერკენტია
მზის გული; დაგვალული, მაგარი მიწა
- კერკეცი
დიდი კეცი; ძნელად დასამუშავებელი ნიადაგი
- კერკუცია
შემაღლებული; კონუსის ფორმისა
- კერმუხტი
იხ. კემუხტი
- კერტი
კერტი
- კერუცია
იხ. კერიცია
- კერში
დაუკოდავი ღორი
- კერშილი
იხ. კერიშელი
- კერშუა
იხ. კერიშუა
- კერცხი
იხ. Kირცხი
- კერძი
იხ. კერზი
- კერწი
იხ. ყერწი
- კესი
ძელი, ლატანი, რომელზედაც მაგრდებოდა ნავის აფრა
- კეტი
კეტი
- კეტიშ
გიოკირალ გუდა ჯოხის გასაყრელი გუდა, ჩვეულებისამებრ დიდი დარამდენიმე კაცის წასაღები
- კეფა
კეფა
- კეღუცია
კერატი
- კეში
ტახი, ნეზვი, დაუკოდავი ღორი
- კეშუა
იხ. კერიშუა
- კეჩხო
გამოქნილი ტყავი და მისი გუდა (იხ. ქეჩხო)
- კეცი
ფენა,
- კეჭერი
თავუხვევი კომბოსტო; კეჟერა, მაგარკანიანი ფხალი
- კეჭეხი
ქვიანი, კენჭოვანი მიწა
- კეხი
კეხი
- კეხიშ კანი
შავი ლაქა აბრეშუმის ჭიის ზურგზე, რომელიც კანის მეორედ ცვლისნიშანია
- კეხიშ მინორთინაფა
კეხის შებრუნება, ზურგის შექცევა; პირაქეთ მოდგომა,შემოდავება; ცხვირის აბზეკა; უკადრისობა, კუდის ყავარზე გადება (გადატ.)
- კეხმინორთელი
მედიდური, ცხვირაბზუებული, ამპარტავანი
- კეხურა
ვაზის ჯიში; ნამყენი ხილი
- კეხურო
მყნობის სახე; ბუკლესმაგვარი ქარგვის სახეობა
- კეჯი
იხ. კედი
- კვ.მ
რასაც ერთი სახნისით ერთ დღეში მოხნავდნენ
- კვადანეძი
კერკეტი კაკალი
- კვადაცა
კერკეტი ხასიათისა; კისკასი, მკვესავი, ცოცხალი ბუნებისა
- კვადაცი
კისკასი, კვესა; ქაცვისმაგვარი, ეკლიანი მცენარეცაა ერთგვარი, მოქნილი ღერო აქვს, ისხამს ყვითელი ფერის წვრილ ნაყოფს, რომელსაც მჟავე გემო დაჰკრავს და ჭამენ ხილად ან…
- კვადაცია
ღერომსხვილი ხახვი
- კვადაცონი
ქაცვიანი, ეკალნარი