ჸ (p. 1/3)
- ჸაʼa
ტოტი, განშტოება (ხისა, მდინარისა); ქანდარა; შორისდ. გაკვირვებისა
- ჸაერღვაფილიʼaerghvapili
ტოტებგაშლილი, ტანაყრილი ხე
- ჸავავა დო შავავაʼavava do shavava
შორისდ. მწუხარებისა
- ჸავავაიʼavavai
შორისდ. დანანებისა
- ჸავაიʼavai
შორისდ. დანანებისა
- ჸაიʼai
შორისდ. დანანებისა
- ჸაი ჸაიʼai ʼai
თხებს შეუძახებენ
- ჸალაʼala
ცოფიანი; ავი
- ჸალაიბონიʼalaiboni
უღელტეხილი
- ჸალამიʼalami
ყელიანი; ტოტებიანი
- ჸალან კოჩიʼalan kochi
ვეება, ალანი კაცი
- ჸალანგერიʼalangeri
ცოფიანი მგელი, გადარეული (გადატ.)
- ჸალანიʼalani
ვეება
- ჸალაშ მასქილიდაფარიʼalash maskilidapari
ცოფიანის მკურნალი, დამშოშმინებელი, გიჟის დამბმელი(იხ. ხანგაშ დოკირუა)
- ჸალებაʼaleba
ცოფის ყრა, გაავება (იჸალებუ გაავებულია, ცოფს ყრის)
- ჸალებურიʼaleburi
ცოფიანი, დაცოფილი
- ჸალერიʼaleri
განტოტვილი, დატოტვილი, ტოტებაყრილი; ყალყზე შემდგარი,აყალყებული
- ჸალვენიʼalveni
ყალიონი
- ჸალიʼali
ყელი (მდინარისა, ქედისა, რკინიგზისა), უღელტეხილი, გადასასვლელიქედზე; ყელ-კისერი ცოცხალი არსებისა (ოჸალეში საყელო) ყელე, გამონაყელი
- ჸალირიʼaliri
გასხლული; გამომწვარი, გამოყელილი (ნაკეცები ბალღისა)
- ჸალიფერიʼaliperi
გაყვლეფილი
- ჸალიფუაʼalipua
ყვლეფა
- ჸალიშ ბონიʼalish boni
უღელტეხილი
- ჸალიჩაʼalicha
ნასთიანი; შავი თხა, რომელსაც ყელზე ზოლად გასდევს თეთრი ნასთი;ალუჩაზეც იტყვიან
- ჸალუაʼalua
სხვლა; განტოტება; დატოტვა (ზისხირიშ
- ჸანჩიʼanchi
ყანჩა
- ჸანჭალაʼanchala
ყაჭობის დრო
- ჸანჭიʼanchi
ყაჭი, აბრეშუმის ჭია, აბრეშუმის პარკი, აბრეშუმი
- ჸანჭიშ თასიʼanchish tasi
ყანჭის მური
- ჸანჭიშ ძაფიʼanchish dzapi
აბრეშუმის ძაფი
- ჸანჭიშ ჭიაʼanchish chia
აბრეშმის ჭია
- ჸანჭიშ ხვამაʼanchish khvama
ყაჭის ლოცვა (წმინდა გიორგის არ უყვარს აბრეშუმის ჭია. ყაჭის დასმის წინ ილორში ილოცებდნენ მიტევებისთვის და აბრეშუმის ძაფის კონას შესწირავდნენ მის ხატს)
- ჸანჭობაʼanchoba
იხ. ყანჭალა
- ჸაპუხაʼapukha
რტოდაგრეხილი (ვაზის ტაბუირებული სახელი)
- ჸარაʼara
გრძელი, ყარყარა
- ჸარაიაʼaraia
გზაგასაყარი
- ჸას ამადვალაʼas amadvala
ტოტზე გადება მამაკაცის ცხედრისა. ფრინველთა მიერ ხორცის შემოკორტნის შემდეგ დარჩენილ ძვლებს მიწას მიაბარებდნენ. ქალს ეს პატივი არ ერგებოდა, რადგან ითვლებოდა, რომ…
- ჸატიხეʼatikhe
ადვილად მეტეხი, ტოტებშემხმარი ხე, ფიჩხი
- ჸაშ ბუმაʼash buma
განშტოება
- ჸაშ დუდიʼash dudi
განშტოების ადგილი, დედამდინარისგან გამოყოფილი ნაკადის სათავე;ნუჟრი ხის განტოტების ადგილებში
- ჸაშ ერღვაფაʼash erghvapa
დავარჯება, ტოტების გაშლა, აყრა
- ჸაშ ლებიაʼash lebia
მაღლარი ლობიო
- ჸაშ ობუმუʼash obumu
მდინარის კალაპოტი, მდინარის ნაგზაური; მდინარის ტოტის გადასაგდები კალაპოტი, განშტოების ადგილი
- ჸაშილიʼashili
გადაწვენილი, დაკალმებული შტო;
- ჸაშუაʼashua
შტოს გადაწვენა, დაკალმება;
- ჸაჭიფეʼachipe
წვრილტოტება
- ჸეʼe
არა; ეჰ! შორისდ. დანანებისა
- ჸე-ჰე-ჰეʼe-he-he
შორისდ. დანანებისა
- ჸებურიʼeburi
იხ. ყებური
- ჸეეჰʼeeh
შორისდ. დანანებისა
- ჸევეʼeve
დაკარგული, გზააბნეული; იტყვიან მასზეც, ვინც ღობე-ყორეს ედება (
- ჸეთიʼeti
ის
- ჸეთინაʼetina
ის
- ჸეიʼei
ეი! შორისდ.
- ჸელენაʼelena
ბღავია, ყროყინა
- ჸელენიʼeleni
ბღავილი, ყროყინი
- ჸელიʼeli
განტოტვილი (ხე); ტოტი მდინარისა, ნაკადული (ჸელ ზისხირი ნაკადადმომსკდარი სისხლი)
- ჸელუაʼelua
ნაკადად მოსკდომა; ნაკადებად გადინება წყლისა მდინარის კალაპოტიდან
- ჸენდიხაʼendikha
განაპირა ადგილი
- ჸენიʼeni
განყენებული, განაპირა
- ჸენუაʼenua
განყენება, განცალკევება, განაპირება; განაპირას დაყენება
- ჸენჯალაʼenjala
განყენებულობა; განცალკევებულობა; განაპირას, განზე დგომა;ქვეგამხედვარობა, განდგომა
- ჸენჯიხაʼenjikha
განაპირა ციხე
- ჸერიʼeri
კერატი
- ჸერშიʼershi
კერატი
- ჸერშილიʼershili
დაკერშილი
- ჸერშუაʼershua
კერშვა
- ჸვაʼva
შუბლი, შუბლის ძვალი; შუბლი ბუხრისა; ყუა (ნაჯახისა, თოხისა); ფასადი(სახლისა); ძვლით შვილი (იხ. ჸვილი, ძვალი)
- ჸვაბალაʼvabala
ხეპრე, ჩლუნგი
- ჸვაბალიʼvabali
როყიო ლაპარაკი
- ჸვაბირიʼvabiri
დაჩლუნგებული სახნისით, ცუდად ნახნავი; ოღროჩოღრო, არათანაბარი ნაბარავი; უშნოდ შეკრეჭილი
- ჸვაბრაʼvabra
სქელშუბლიანი, ჩლუნგი
- ჸვაბუაʼvabua
ცუდად, ოღროჩღრო ხვნა და ბარვა; უგვანი ჭამა ყბების ქნევით
- ჸვაბურიაʼvaburia
იხ. ყვაბრა
- ჸვაბუშიაʼvabushia
მუცელღმერთა; გამაძღარი სახისა
- ჸვაგონწყუმილიʼvagontsqumili
შუბლგახსნილი
- ჸვაგორჩხილიʼvagorchkhili
შუბლგარეცხილი
- ჸვაგოსოფილიʼvagosopili
შუბლჩალეწილი, შუბლგაგლეჯილი
- ჸვაგოტახილიʼvagotakhili
შუბლგატეხილი, ურცხვი, სირცხვილიანი
- ჸვაგოხარცქილიʼvagokhartskili
შუბლგატეხილი, შუბლის ძარღვგამწყდარი
- ჸვაიჭარაʼvaichara
ბედისწერა; ბედისწერის ნიშანი შუბლზე (უჸვაიჭარე უიღბლო)
- ჸვაიჭარუʼvaicharu
წერამწერელი, შუბლზე ბედის მწერალი
- ჸვაკიაპამიʼvakiapami
ნიშა, თეთრშუბლა
- ჸვაკინოკირილიʼvakinokirili
შუბლწაკრული; უახლოეს ადამიანზე მგლოვიარე(ჸვაკინოკირილო გარა შუბლწაკრულად გლოვა)
- ჸვალ დო ღუმუʼval do ghumu
ყველი და ღომი (ყველ-პურის მეგრული ანალოგია)
- ჸვალამიʼvalami
ყველიანი
- ჸვალამკვარიʼvalamkvari
ყველიანი კვერი
- ჸვალგექიმინელიʼvalgekimineli
გადაზელილი ყველი, სულუგუნი
- ჸვალგინოზელიʼvalginozeli
გადაზელილი ყველი, სულუგუნი
- ჸვალგოკვათილჯგუაʼvalgokvatiljgua
გაჭრილი ყველის ნახევრებივით მსგავსი
- ჸვალერიʼvaleri
შედედებული, შეკვეთილი; სისხლისმიერი, ახლობელი, ერთი დვრიტისა(ჯიმა
- ჸვალიʼvali
ყველი, დაკვეთილი, აჭრილი რძე
- ჸვალირიʼvaliri
დაკვეთილი, აჭრილი რძე
- ჸვალიშ ბეჭილიაʼvalish bechilia
დაწნული სულუგუნი; გადაზელილი ყველის ფიგურები(კეთდებოდა რიტუალური დანიშნულებით - საწირისათვის, სალოცავი ხონჩისთვის დაბავშვებისათვის)
- ჸვალიშ გებჟალაფაʼvalish gebzhalapa
ჭყინტი ყველის გადაზელა რძეში (ჩადება თავისივე წვენში,ნადუღში ან მაწონში) და შენელება პიტნითა და სხვა სანელებლებით
- ჸვალიშ გექიმინუაʼvalish gekiminua
ყველის გადაზელა სულუგუნად, ფორმის მიცემა
- ჸვალიშ გინოზალაʼvalish ginozala
ყველის გადაზელვა სულუგუნად
- ჸვალიშ გუდაʼvalish guda
ყველის გუდა
- ჸვალიშ დიდაʼvalish dida
ყველის დედა, კვეთი
- ჸვალიშ ეშაღალაʼvalish eshaghala
ყველის ამოღება, დამზადება დაკვეთილი რძიდან
- ჸვალიშ კიროკიაʼvalish kirokia
ყველის ბლითი, ყველის წნული, უპირატესად რგოლის ფორმისა
- ჸვალიშ რჩინაʼvalish rchina
ყველის გადაბერება, გადამწიფება (გარკვეული დროის შემდეგ ჭყინტი ყველი მჟავდება, უჩნდება ფორები, კარგავს ელასტიურობას და არ ან უხარისხოდ გადაიზილება სულუგუნად). იხ…
- ჸვალიშ ჩვიჩვინაფაʼvalish chvichvinapa
ჭყინტი ყველის დაწრეტა შრატისგან, საამისოდ ახლადამოღებულ, შრატით გაჯერებულ ყველს დებენ ოჩვეჩვეზე საგანგებოდ დაწნულ საშრობ ლასტზე
- ჸვალიშ ხომაფაʼvalish khomapa
ყველის გახმობა მზეზე ან კვამლზე ზამთრისთვის შესანახად
- ჸვალმინთაʼvalminta
პიტნა, ყველის პიტნა
- ჸვალმინთამიʼvalmintami
პიტნით გადაზელილი ყველი (იხ. გებჟალია), პიტნით შენელებული დაფშვნილი ჭყინტი ყველი
- ჸვალმიშადვალირიʼvalmishadvaliri
ყველჩართული, ყველიანი; იტყვიან დიდი ზომის ჭვილ კვარზე ხაჭაპურზე
- ჸვალუაʼvalua
შედედება, შეკვეთა, ერთმანეთში აჭრა; ერთი დვრიტისა, ნათესაობის ხარისხი (გული მათი შეიყო, აიჭრაო, რომ იტყვიან)
- ჸვალჯგუაʼvaljgua
ყველივით თეთრი და ნორჩი
- ჸვანაʼvana
ყანა, მიწა
- ჸვანაკაკაʼvanakaka
შუბლის ცენტრი
- ჸვანალუაʼvanalua
ყანის აღება, ალოობა
- ჸვანაულირიʼvanauliri
ბალახმორეული, ხელიდან წასული ყანა
- ჸვანაშ ხვამაʼvanash khvama
ყანის ლოცვა. უფრო ღომის ყანისთვის აღავლენდნენ, რადგან უპირატესობას ანიჭებდნენ არატრადიციულ სიმინდთან შედარებით. ამ ლოცვას სხვაგვარად ივანობაშ ხვამას ივნისის ლოც…
- ჸვანაშე გიშულაʼvanashe gishula
მოსავლის აღება, ყანის სამუშაოების დასრულება(სიტყვასიტყვით: ყანიდან გამოსვლა)
- ჸვანაშე გიშულა ბორჯიʼvanashe gishula borji
გვიანი შემოდგომა
- ჸვანაშე გიშულაშ უკულიʼvanashe gishulash ukuli
მოსავლის აღების შემდგომი ჟამი, ზამთრისპირი
- ჸვანაშიʼvanashi
ყანის მოსავალი; ყანობილი, ყანისა; მცენარეცაა ერთგვარი
- ჸვანგალაʼvangala
უაზრო, მოუქნელი, ჩლუნგი, ე.წ. ყბორია
- ჸვანგალიʼvangali
უაზრო ლაპარაკი, უნიათო სიარული
- ჸვანგუაʼvangua
ყბორვა, უმადოQჭამა, ღმურძვლა
- ჸვანდგინიʼvandgini
ყვედრება, გადაკრული საყვედური
- ჸვანთიʼvanti
თვლემა, რული; წყლის რხევის ხმა (იხ. ქვანთი, ყვანტი); მგზავრისწათვლემის, შესვენების ადგილი.
- ჸვანთიაʼvantia
უღონო, თავჩაქინდრული, თავკანტურა; რულმორეული
- ჸვანთინიʼvantini
წყლის რხევა; თვლემა, ყვინთვა რულმორეულისა
- ჸვანთიშ მიოხვამუʼvantish miokhvamu
მგზავრის სალოცავი ხე, შესასვენებელი, ღამის გასათევი ადგილი გზაზე, ხის ძირას. დაძინებამდე ფუღუროში კენჭს ჩააგდებდნენ და ხის სულს მშვიდობის ღამეს, შინ მშვიდობით დ…
- ჸვანჩიʼvanchi
ყოჩი; ყანყრატოგამობერილი
- ჸვანჩინიʼvanchini
ყოჩობა
- ჸვანჯამʼvanjam
გერი მამალი მგელი, მაგარი, ძლიერი კაცი (გადატ.)
- ჸვანჯამიʼvanjami
მამრი, მამალი (მამრობითობის აღმნიშვნელი სიტყვა)
- ჸვანჯუაʼvanjua
ჩამოგრძელება (იჸვანჯუ ჩამოგრძელება იცის - იტყვიან წელვადი სამოსისკალთაზე)
- ჸვარაბიაʼvarabia
სეფისკვერი, რიტუალური კვერი (საზოგ.), უპირატესად, ჯგერაგუნაზეშესახელებული წმინდა ფქვილისაგან გამომცხვარი რიტუალური კვერი
- ჸვარაბინაʼvarabina
იხ. ჸვარაბია
- ჸვარვალიʼvarvali
კურკური, მამლის ხმიანობა
- ჸვარვალუაʼvarvalua
კურკური (ჸვარვალანს კურკურებს)
- ჸვარშაʼvarsha
მუცელღმერთა, კვარიყლაპია; კვარისსახა, შუბლბრტყელი
- ჸვარშუაʼvarshua
უშნოდ, უზომოდ, უარშიოდ ჭამა
- ჸვარჩეʼvarche
ნიშა, ნიკორა, თეთრშუბლა
- ჸვასვირამიʼvasvirami
ყუამილიანი (ცული)
- ჸვასინთუამიʼvasintuami
შუბლნათელი
- ჸვატკვიჩალიʼvatkvichali
შუბლფართო, შუბლგადატკეცილი
- ჸვაფიჩალიʼvapichali
შუბლფართო, შუბლგადაშლილი
- ჸვაშ გოსოფუაʼvash gosopua
შუბლის გატეხვა; სირცხვილის ჭამა (ჸვა გისოფ დო ქითხუ შუბლი გაიტეხა, სირცხვილზე თვალი დახუჭა და ითხოვა)
- ჸვაშ დოფორუაʼvash doporua
შუბლის დაბურვა გლოვის ნიშნად
- ჸვაშ კინოკირუაʼvash kinokirua
შუბლის წაკვრა (უახლოეს ადამიანზე გლოვის ნიშნად ქალებიცა და კაცებიც სამკუთხა თავსაფრით წაიკრავენ შუბლს ან თავ-შუბლს და წინ გაინასკვავენ),შუბლს წაიკრავდნენ ყანაში…
- ჸვაშ მაპაშქინაიაʼvash mapashkinaia
ონტკოფა, სიტყვასიტყვით: შუბლზე მისატკაცუნებელი (ბავშვები ერთობიან ასე)
- ჸვაშ ოტოხაფალიʼvash otokhapali
დასანანი, თავში საცემი
- ჸვაშ ტახუაʼvash takhua
შუბლის გატეხვა, სირცხვილის ჭამა (გადატ.)
- ჸვაშ ფიცარიʼvash pitsari
შუბლის ფიცარი
- ჸვაშა მიკოფორაფაʼvasha mikoporapa
შუბლზე აფარება
- ჸვაშა მონჭაფაʼvasha monchapa
შუბლში ხელის წაშენა, შუბლში ხელის წაშენით დატირება მიცვალებულისა; დიდი სინანული (გადატ.)
- ჸვაშა ტოხაფაʼvasha tokhapa
შუბლში ხელის წაშენა, სინანული
- ჸვაშა ხეშ მონჭაფაʼvasha khesh monchapa
თავში ხელის წაშენა, ნანვა, სინანული
- ჸვაშიაʼvashia
დიდშუბლა
- ჸვაშფორიʼvashpori
დიადემა; საშუბლე ცხენისა
- ჸვაშჭარაʼvashchara
იხ. ჸვაჭარა
- ჸვაწკოწკერამიʼvatskotskerami
შუბლშეკრული
- ჸვაჭარაʼvachara
იხ. ჸვაიჭარა
- ჸვაჭიჭაʼvachicha
ბაყაყი;
- ჸვაჭიჭეʼvachiche
უშუბლო
- ჸვაჭიჭიʼvachichi
ბაყაყის ბერვა-ყიყინი (გორდეფი იჸვაჭიჭუნა ბაყაყები ყიყინებენ, იბერ-იჭაჭებიან)
- ჸვაჭიჭინიʼvachichini
იხ. ჸვაჭიჭი
- ჸვაჯაʼvaja
ყვერა; ფუშიანი, ზაქიანი (როცა სათესლე ჯირკვლის ბუდეში ნაწლავიაჩასული)
- ჸვაჯალაʼvajala
ბიჭუნას სალაღობო სახელი; უხეში, მამალი (ქალი)
- ჸვაჯალიʼvajali
უხეში, მამრული ქცევა
- ჸვაჯამიʼvajami
ყვერიანი; მძლავრი, მამრი
- ჸვაჯამი დო ჯუაʼvajami do jua
ხვადი და ძუ; დედალ-მამალი ძაღლი
- ჸვაჯიშ კაკალიʼvajish kakali
სათესლე ჯირკვლები
- ჸვაჯიშ ოხვამერიʼvajish okhvameri
უკანასკნელი, ნაბოლარა ვაჟიშვილი (როგორც მემკვიდრეს,ოჯახში სხვაზე მეტი უფლება და პატივი ეკუთვნოდა, აქედან გამოთქმა:
- ჸვაჸვერეʼvaʼvere
ყელჭირვება, ყბაყურა (იხ. ფიღვაია)
- ჸვაჸვიʼvaʼvi
ყელის ნაწილი ყურის სიახლოვეს (იხ. ყვაყვი)
- ჸვებერიაʼveberia
ბრტყელშუბლა; მუდო
- ჸვეთილ ზისხირიʼvetil ziskhiri
შედედებული, დაკვეთილი სისხლი, ლეკერტი, სისხლის კოლტი (იხ. კვეთილ ზისხირი)
- ჸვეთილიʼvetili
შედედებული, დაკვეთილი (იხ. კვეთილი)
- ჸველაʼvela
შედედებული, დაკვეთილი; სისხლის კოლტი (
- ჸველამარწვენიʼvelamartsveni
კარგად შედედებული, სქელი მაწონი
- ჸველაჯგუაʼvelajgua
მკვრივი, შეკრული
- ჸველიერიʼvelieri
ყველიერი
- ჸვენაʼvena
ყოლა (ჸუნს ყავს)
- ჸვენგეʼvenge
უნდილი
- ჸვენგერეʼvengere
იხ. ჸვენგე
- ჸვენგერიაʼvengeria
იხ. ჸვენგე
- ჸვენდგიʼvendgi
საყვედური, სამადლი
- ჸვენდგინიʼvendgini
ყვედრება, დამადლება
- ჸვენელიʼveneli
ყოლილი, ნაყოლი
- ჸვერბენიʼverbeni
ბენის სალოცავი, ყვერბეული
- ჸვერეʼvere
ბრმა
- ჸვერე ინჭაʼvere incha
ჭაური ანუ გვირაბი, რომელსაც ზედაპირზე მხოლოდ ერთიამოსასვლელი აქვს.
- ჸვერეშ ბედშაʼveresh bedsha
ბრმად, ალალბედზე (სიტყვასიტყვით: ბრმის ბედზე)
- ჸვერეჭიʼverechi
(ჸვერე ჭჷ) ბრმანაწლავი
- ჸვიაʼvia
კნავილი, უღონო ყივილი
- ჸვიაფიʼviapi
კნავილი (კატუ ჸვიანს კატა კნავის); უღონო ყივილი (ჸვიანს უღონოდ ყივის, კნავის)
- ჸვიახვალიʼviakhvali
ყივანახველა
- ჸვიბალიʼvibali
ყვრიმალგამოწეული; ნიჩაბივით სახის მქონე; ჩლუნგიგამომეტყველებისა
- ჸვიბიʼvibi
ყვრიმალი
- ჸვილეʼvile
ძვალი; მხრის ძვალი, წინამხარი; მკლავი
- ჸვილიʼvili
იხ. ჸვილე
- ჸვილირეფიʼvilirepi
ნანადირევი (გადატ.)
- ჸვილირიʼviliri
მოკლული, დაკლული: ძვალდამსხვრეულუი
- ჸვილუʼvilu
მკვლელი, ჯალათი