ხ (გვ. 6/9)

• ხვისტარი

  იხ. ხუშტარი

• ხვისტელი

  გარანდული

• ხვისტუა

  რანდვა

• ხვიტი

  ნახვრეტი; ერთგვარი ნასვრეტებიანი მჭადი;

• ხვიხვინია

  ნაღები, რომელსაც ყველის ამოღების შემდეგ დარჩენილი შრატი მოიდებს დუღილისას (მარცვლებიანი ხაჭო); ნუგბარი, ჩაროზი; ხენდრო, მარწყვი

• ხთისიანაბაგო

  ღვთისიანად, დედაბუდიანად

• ხთისიანი

  ღვთისნიერი

• ხთისიანობა

  ღვთისიანობა, ღვთისნიერობა

• ხი-ორო

  ხი-მოო! (ხარს შეუძახებენ)

• ხი-ხია

  ცუდი რამ ბავშვის ენაზე (რისი ჩადებაც პირში არ შეიძლება და უნდაგადმოაგდო)

• ხიარი

  მთიდან ხის ან თივის დაცურება; თივის ნარჩენი; ნამსხვრევი რისამე

• ხიარულობა

  მხიარულება

• ხიაჩარეფი

  ყარტა-ყურტა (ხალხი)

• ხიაჩარი

  ძვალგვარს შემოკედლებული სხვა გვარის ხალხი; გურ ქობალია(ძირძველი ქობალია) - ხიაჩარ ქობალია (ქობალიების გვარს შემოკედლებული, ქობალიადგვარნაცვალი კაცი); მდაბიორი,…

• ხიბა

  ლერწმითა და იელით შემობარდული; ხერგილი, ქვის ყორე

• ხიბა-კარი

  ზღუდე, კარი, კარიბჭე; გრძნება, ჯადო, ბრკმა

• ხიბარი

  ქვის ნამსხვრევები

• ხიბი

  მორების ჯებირი, ხერგილი, ბარიკადა; ქვის ჩამომზღვლევისგან დამცავი ფენილი ყუაფიცრისა გვირაბის ჭერზე, კედლებზე

• ხიბილი

  ხერგილი, ყორე, ზღუდე; წინაღობა (დიდ მოჭრილ ხეს გარდი-გარდმო გადებდნენ ორ ხეს შუა, ღვლეჭით მიამაგრებდნენ და ზედ ლოდებს მიაყრიდნენ, როცა მტერი შეტევაზე გადმოვიდოდ…

• ხიბორი

  გაჭირვებით, დანგრეულივით სიარული

• ხიბუა

  დახერგვა, ჩახერგვა, ქვა-ყორის აგება; გაჩხიბვა, ხიბლვა

• ხიბულა

  იხ. ხიბული

• ხიბული

  ხიბლიანი, მომხიბლავი, გაჩ

• ხიდე

  ხიდი (იხ. ხინჯი)

• ხიდეშკარი

  ხიდის კარი, ხიდისყური

• ხიება

  ხება, წყენა, გულზე მოხვედრა (იხუ შეიხო)

• ხიზელი

  გასანთლული (ქვევრი, ძაფი)

• ხიზი

  ხეზი, გასანთლული ძაფი, ძაფზე ოდნავ მსხვილი ნართი (სელისა ან კანაფისა); ქორის დასაბმელი ბაწარი; გაბზარული თიხის ჭურჭლის საგოზავი (ცვილში ან თხის ქონში ასვრემილი…

• ხიზილალა

  ხიზილალა

• ხიზილია

  იხ. ჭაბულია

• ხიზუა

  გასანთვლა (დაბზარული ქვევრისა)

• ხიი

  1. ტირილი, გოდება; ქელეხი; ხალხმრავლობა · 2. ხარს შეუძახებენ

• ხიკალი

  გამხმარი, გახიკინებული, გაფშეკილი; ხმიადი, უსაფუარო პური;ფოთლებგაცლილი ხმელი ტოტი; უბალახო, შიშველი (ადგილი)

• ხიკინაფა

  გახმობა

• ხიკინაფილი

  გამხმარი

• ხიკინი

  სიხმელე, სიმშრალე (ტყავისა, პურის ყუისა)

• ხიკირე

  ერთგვარი საგვიანო ღომის ჯიში

• ხიკური

  (ხიკურუა) ხმელ-ხმელი; მაგარი

• ხილა

  ხეზე დადებული მშრალი თოვლი; ჭირხლი, ტოტებსა და ბალახს შეყინულიღამის ნამი, ხურხლი; ნაფიფქი (ჩურჩხელაზე, ხურმის ჩირზე)

• ხილანძი

  იხ. ხილონძი

• ხილება

  ხილად ხილვა, ხილად გემება, მოწონება (ეხილ ეხილა, ეგემრიელა)

• ხილენწი

  ხრონცი, მიხრწნილი; ხრინწი, ხლიწინი

• ხილი

  ხილი

• ხილობა

  ხილობა

• ხილობუა

  ხილეული

• ხილონი

  ხილნარი

• ხილონძი

  ბეხრეკი, ხრონცი, წლებით დახუნძლული; ლეწია, ბებერი ხე

• ხილონძირი

  დახუნძლული, წლებით დაყურსული, დამძიმებული; ბებერი

• ხილონძუა

  დახუნძვლა

• ხილუა

  ხილვა, ხელა (თვალისა)

• ხიმბა

  ჭუჭყი, უწმინდურობა, ლოხი

• ხიმბამი

  ჭუჭყიანი, უწმინდური

• ხიმიშია

  უსუფთაო

• ხიმური

  ტყავის საზელი, სათრიმლავი ხელსაწყო ხისა ან ქვისაგან; უსუფთაო

• ხიმფორი

  ფხაკური

• ხინა

  ქინაქინა; ჭუჭყი

• ხინაფა

  გამოფიტვა, მიხრწნა; დაბინძურება, ჭუჭყის ჩაკვდომა

• ხინაფილი

  გამოფიტული, მიხრწნილი; ბინძური, ჭუჭყჩამკვდარი

• ხინგურუა

  გიჟმაჟი

• ხინდა

  (ხჷნდა) ხინჯი, წიდა, რიოში, მწვირე; გამოქვაბულები, ხვრელები კლდეში(შიგ ჭინკები ბუდობენ)

• ხინდამი

  ხინჯიანი, წვირიანი

• ხინთუბალაშ ჯა

  დიდგულა (მცენ.)

• ხინკი

  ჩიჩხვარი, წვრილი, ნარიყი შეშა, ნალეწი

• ხინკი დო ლახვაცა

  ფიჩხ-სახმილი

• ხინკო გულა

  დალეწვა, ნამსხვრევებად ქცევა

• ხინკოლ-პირტოლი

  მსხვრევა-პარტახი, ლაწა-ლუწი

• ხინკოლი

  მსხვრევა, მსხვრევის ხმა, ლიწინი (მიხინკოლუ მილეწავს, ლიწინ-ლიწინით მიდის)

• ხინკოლირი

  დამსხვრეული, დალეწილი

• ხინკოლუა

  მსხვრევა, ლეწვა; პობა (შეშისა)

• ხინკუა

  გროვება, მტვრევა (წვრილი, ნარიყი შეშისა და სხვა წვრილმანისა)

• ხინო

  წიდიანი ნიადაგი

• ხინტირი

  ძუნწი

• ხინტირობა

  სიძუნწე

• ხინტკი

  ხრტილი; ხრტილოვანი წანაზარდი ცხენის ნესტოებში, რომელიც მოსაჭრელია, რადგან სუნთქვას აფერხებს და საჯდომ, სამარულე ცხენს აუძლურებს; ტვიფარი, ჭდე, ნაჭდევი, ნაკენჭნი…

• ხინტკიკვარკვალია

  მრგვლოვანი, მრგვალად ნაწერი ქვაზე; მრგვალი ნაჭდევი(დაჭრელების სახე)

• ხინტკილი

  ხმლით გაკაწრული, გაკენწლილი, ჩაჭრილი; ნალეწი ქვისა; ძირმაგარა(მცენ.)

• ხინტკირამი

  ნაჭდევებიანი, დაკბილული (კლდე)

• ხინტკირი

  ხრტილი, სახსარი; საქსოვი დაზგის ნაწილი; ნაკენჭნი

• ხინტკირია

  ხმლით კენწლაობა, კეჭნაობა, თვალახვეული ფარიკაობა

• ხინტკორი

  ფხეკა, ღრუნტვა

• ხინტკუა

  ჭდევა, ჭრა, ფხეკა; პირუტყვის დადაღვა (თავის კანს ჩაუსერავდნენ);ჭდობით ფიცი (დიხინტკუ სქუალეფი დაიფიცა შვილები. იხ. ფუჩი-ხინტკი)

• ხინტურ-მანტური

  ეშმაკური, მიხვეულ-მოხვეული

• ხინჩუა

  ძვალგვარს შემოკედლებული სხვა გვარის კაცი: გურ ქობალია (ძირძველი ქობალია) –

• ხინჩქაფე

  იხ. ხერძაფე

• ხინძირი

  ხრონცი, მიხრწნილი, დავრდომილი

• ხინძუა

  დავრდომა

• ხინწელი

  გაცრილი, ბზისა და წველისაგან გაწმენდილი ფქვილი; უკვალოდ გაქრობილი, განიავებული, ქარწაღებული

• ხინწი

  ხინჯი, ანაცერი; ხრინწი; სერი; (შური

• ხინწკალი

  იხ. ხინწკი

• ხინწკი

  წიპწიპა ხილისა

• ხინწრა

  სერა, ნაკაწრი პირუტყვის ყურზე, ანათალი, ანაკაწრი კანისა

• ხინწრუა

  სერვა, ჩაჭრა (პირუტყვის ყურისა), ოდნავი აფხეკა კანისა; ხლეჩა (ხმლით,ხველებით)

• ხინწუა 🔊

  რკვევა, დარჩევა გაცრილი მარცვლეულისა, ქატოს, ანაცერის ბზისა და წველის მოშორება, განიავება; ჩახლეჩა ხმისა; უკვალოდ გაქრობა

• ხინჭკვი

  იხ. ხინჭკი

• ხინჭკი

  ხვინჭკა, პატარა მჭრელი კენჭი; კუნელი

• ხინჭკინი

  პატარა წვეტიანი კბილების ჩენა

• ხინჭკონა

  ხვინჭიანი ნიადაგი

• ხინჭკორა

  მწიფობაში შესული, ახალგამონასკვული, ხრაშუნა (ნაყოფი)

• ხინჭკორუა

  ხრაშუნით ჭამა (ხილეულისა)

• ხინჭყონა

  იხ. ხინჭკონა

• ხინჯა

  იხ. ხინდა

• ხინჯი

  ხიდი (იხ. გოჭკადილი, გოძაფილი)

• ხინჯიშ დუდი

  ხიდის თავი

• ხინჯიშ ინმაკვათალი

  ხიდის ჩამჭრელი, ჩამტეხი, მოღალატე

• ხინჯიშ კვათუა

  ხიდის ჩაჭრა, ჩატეხა, ღალატი

• ხინჯიშ მელე

  ხიდგაღმა

• ხინჯიშ მოლე

  ხიდგამოღმა

• ხინჯიშკარი

  ხიდისთავი

• ხიო

  ხარს შეუძახებენ

• ხიო-ხიო

  ხარს შეუძახებენ

• ხიობა

  გალობა, ხმიანობა; ჩახვევა ხმისა, კრიმანჭული, სახოტბო, ამაღლებულიმუსიკა

• ხიოლი

  სიხარული, ხარება, მხიარულება

• ხიოლიშ ღურელი

  სიხარულით მკვდარი

• ხიოლიშ ჸუდე

  სიხარულის სახლი, ბედნიერი ოჯახი (გადატ.)

• ხიონჭი

  იხ. ხიროჭი

• ხიორ-ხიორით

  ლაღად, გრიალ-გრიალით, ფრენა-ფრენით

• ხიორა

  ლაღი, დარდიმანდი, გრიალა

• ხიორაფა

  პირში მიხლა

• ხიორი

  ცურვა, ხერვა (ნავისა), გრიალ-გრიალი, შეუზღუდველი მოძრაობა, სილაღე;წვრილი საგნების ცვენის ხმა, ჩხრიალი

• ხიორილი

  ლაღად, თამაშ-თამაშით, კარგად გაკეთებული (უპირატესად, მანქანით დაგვირისტებულზე იტყვიან)

• ხიორიშ აყარება

  ადგილიდან მოწყვეტა, გრიალით დაძვრა

• ხიორუა

  გრიალ-გრიალით, ლაღად, თამაშ-თამაშით კეთება რისიმე, მანქანით დაგვირისტება; ყრით განიავება (მარცვლისა); კარგად დაკვრა

• ხიოჭი 🔊

  იხ. ხიროჭი

• ხირა

  (ხჷრა) იხ. ხერა

• ხირაკა

  დახრეკა, ხრეკა, ხრუკვა

• ხირაკილი

  გახრეკილი, ბეხრეკი; დახრუკული

• ხირაკუა

  იხ. ხირაკა

• ხირატა

  გარღვევა, ჩახევა (ქსოვილისა)

• ხირატილი

  გარღვეული, ჩახეული

• ხირაფი

  ჩხრიალი, ჩქეფა

• ხირაჭა

  ჭკნობა, დანაოჭება, დაჩამიჩება

• ხირაჭილი

  დამჭკნარი, დანაოჭებული, დაჩამიჩებული

• ხირგინი

  ხრიგინი

• ხირგოლა

  ჯაგლაგი, ბრკმული, გაძვალტყავებული

• ხირგოლი

  ჯაგჯაგი, ბრკმა, ხრიგინი

• ხირგონა

  გახრეკილი, მოჯაგჯაგე, ხრიგინა

• ხირგონი

  ხრიგინი

• ხირე

  (ხჷრე) ხრამი კლდოვანი ნაპირებით

• ხირეში

  კლდის ნაშალი, ღორღი

• ხირზება

  ხიზვნა

• ხირზენი

  ხიზანი

• ხირზი

  ხრინწი

• ხირზიკელი

  ხორკლიანი, ხორცმეტებიანი

• ხირზიკი

  ხორკლი, წანაზარდი

• ხირზინა

  ხრინწიანი, ხრონცი

• ხირზინი

  ხრინწიანი ხველა, ხლიწინით ლაპარაკი

• ხირზუა

  გახიზვნა; ხიზნობა, ხიზნობის ჟამი

• ხირთინა

  მხვრინავი

• ხირთონა

  ღლეტია, მშოვნელი

• ხირთონი

  ღლეტა, შოვნა

• ხირთქინი

  ხვრინვა

• ხირია

  ტრუნია; ქურდბაცაცა, პარია (კნ.)

• ხირიელა

  იხ. ხირია

• ხირიზი

  მოსხლეტით დაძვრა, ხმაურით ჩახსნა (ელვა-შესაკრავისა)

• ხირიკუა

  იხ. ხირაკა

• ხირილი

  მოპარული

• ხირიმიში

  ხირიმული (ერთგვარი თოფი)

• ხირიტუა

  ჩარღვევა (ნაკერისა)

• ხირიწი

  ფხრეწა, ფხრეწის ხმა

• ხირკე

  იხ. ხერკე

• ხირმიშთი

  შლეგი, ფეთქებადი ხასიათისა

• ხირმიში

  იხ. ხირმიშთი

• ხიროკია

  გაძვალტყავებული, გამხმარი (მოხუცი)

• ხიროკილი

  დახრეკილი, დახრუკული

• ხიროკუა

  დახრეკა, დახრუკვა

• ხიროჭი

  დამჭკნარ-დაჩამიჩებული, ბეხრეკი

• ხირტინი

  ხროტინი, ხრტინვა, ხრიალი

• ხირტუ

  ფხრეწადი

• ხირუა

  პარვა, ქურდობა

• ხირჩა

  ჩხრიალა

• ხირჩას

  ჩხრიალით, უხვად (დინება)

• ხირჩაფი

  ჩხრიალი, ჩქეფა, ჭავლად ამოსკდომა წყლისა

• ხირჩი

  ჭავლი, მძლავრი ნაკადი

• ხირჩია

  იხ. ხირჩა

• ხირჩინა

  ჩხრიალა

• ხირცქაფი

  ხათქუნი, ხეთქება, ხლა; დარტყმის, პობის ხმა

• ხირცქილი

  დახეთქილი, დაპობილი

• ხირცქუა

  ხლეჩა, ხეთქვა, პობა, თხლეშა

• ხირხალი

  სარი, ჭიგო; ძელური ღობე

• ხირხი

  მთაგრეხილი, ქედი; ხერხემალი; კლდოვანი გზა; ხრიხალი, ალაყაფის კარის მაგივრად გადებული ხეები, ძელური ღობე

• ხირხიმელი

  ხერხემალი; მთაგრეხილი, ქედ-ქედი

• ხირხიმული

  ქედებიანი, კლდოვანი

• ხირხინა

  ხიხინა, მხვრინავი

• ხირხინი

  ხიხინი, ხვრინვა, ხრიალი

• ხირხიტა

  ხანწყურა (მცენ.)

• ხირხიშ დუდი

  ქედი, ხერხემალი

• ხირხიში

  ხეშეში, უხეში; ქედისა; ძელური

• ხირხოლა

  მღოღავი

• ხირხოლი

  ღოღვა, ბღოტვა

• ხიტა

  ნატეხი, გაქვავებული ქერქი, პურის ყუა; ხმელ-ხმელი კაცი

• ხიტონი

  ხვრა, ღრღნა, ტკვერვა

• ხიტონუა

  იხ. ხიტონი

• ხიტორა

  კირკიტა, ჩხირკედელა, მუყაითი

• ხიტორი

  ფხეკა; კირკიტი, ჩხირკედელაობა

• ხიფალი

  ალალად მოღიმარი

• ხიფი

  საძენძი (საქსოვი დაზგის ნაწილი); შულო, ერთი ლანდი, ერთი გაბმა ძაფი

• ხიფილი

  აძენძილი; დასვრილი, გათათხული; შულოდ ამოხვეული, ამოკრეფილი ძაფი გორგლიდან ან აბრეშუმის ჭიის პარკიდან

• ხიფინი

  ალალი ღიმილი

• ხიფორი

  ფორთხვა, ხლაფორთი

• ხიფუა

  ძენძვა, სვრა, თათხვა; ძაფის ამოხვევა, ამოკრეფა გორგლიდან ან აბრეშუმის ჭიის პარკიდან; ხელზე, შულოზე ან მუხლებზე დართვა ძაფისა