ხ (გვ. 7/9)

• ხიფუა დო ნიარუა

  ამოხვევა და ამორეცხვა, წყალში განჭარვა ძაფისა; მაგრადგამოლანძღვა (გადატ.)

• ხიფხა

  ჭილოფის საქსოვი დაზგის ნაწილი

• ხიშტალი

  უხეში, ხისტი ქცევისა

• ხიშტი

  ხიშტი

• ხიშტინი

  ხისტი ქცევა; ბაქი-ბუქი

• ხიჩაფი

  ჩიჩხინი

• ხიჩონუა

  მადიანად ჭამა, კბილებით ხლეჩა (ხილეულისა)

• ხიჩუა

  კბეჩა, კბილებით მოხლეჩა (ხილისა)

• ხიცება

  ხამუში, ჩოთირი (მოხიც მეხამუშება)

• ხიცინაფა

  ხიცინი, ღიტინი

• ხიჭალი

  კრეჭია

• ხიჭილი

  მოკბეჩილი

• ხიჭინი

  ღიჭინი, კრეჭა

• ხიჭონუა

  კბეჩა, წინა კბილებით ჭამა, ხრამუნი

• ხიჭუ

  უნიშნოდ შავი; ქვაბის ფსკერზე ანაფხეკი მური

• ხიჭუ-მაჭუ

  წვრილმანი, რამე-რუმე; ჭია-ღუა

• ხიჭუა

  კბეჩა

• ხიჭუუჩა

  უნიშნოდ შავი, ხეჩო

• ხიხა

  ღიმილიანი, პირბადრი, ხიხო, მიამიტი

• ხიხალი

  იხ. ხიხა

• ხიხვი

  ვაზის ჯიში

• ხიხილა

  ხრილი; გამომშრალი, კარგად წვადი შეშა

• ხიხილერი

  დაჩრჩილული, ფუტურო

• ხიხილი

  ჩრჩილი, ხრილი

• ხიხილუა

  დახრილვა, დაჩრჩილვა

• ხიხინაფა

  გამოშრობა

• ხიხინაფილი

  გამომშრალი

• ხიხინი

  მიამიტი ღიმილი

• ხიხონილი

  დახრული, ნაჩიჩქნი, ნაღრუნტი (მიწა)

• ხიხონუა

  ხვრა, ჩიჩქნა, ღრუნტვა (მიწისა)

• ხიჯაჯა

  ხსენი, მშობიარობის შემდგომი პირველი დღეების უვარგისი რძე; დედათაწესისმიერი სისხლი; წიდა, ხინჯი

• ხლიპუა

  ხვრეპა

• ხმა

  ხმა

• ხმაგოლაფირი

  გახმაურებული, ხმაგავარდნილი

• ხმათნანგარა

  ხმით ნატირალი

• ხმაინოლაფირი

  ხმაჩავარდნილი

• ხმამაღალი

  ხმამაღალი

• ხმამაღალო

  ხმამაღლა

• ხმამი

  გაჭორილი, ცუდსახელიანი; ხმიანი

• ხმაშ გედვალა

  მითქმა-მოთქმის საგნად ქცევა, ჭორად დაკავშირება ვისმესთან

• ხმაშ გერინაფა

  ხმის დაყენება

• ხმაშ გოლაფა

  ხმის გავარდნა (ხმაქ გუოლ ხმა გაუვარდა, ცუდი რეპუტაციის ქალზეიტყვიან)

• ხმაშ გოსიმაფა

  ხმის გავარდნა, გავრცელება (ხმაქ გისიმ ხმა გაისმა)

• ხმაშ გოჸოთამა

  ხმის გავარდნა

• ხმაშ დოჸოთამა

  ხმის დაყრა

• ხმაშ ეკინა

  ხმის აწევა

• ხმაშ ეკოღალა

  ხმის ამოღება

• ხმაშ ინოლაფა

  მის ჩავარდნა

• ხმელედ-სქირუ

  ხმელეთი

• ხმელედი

  ხმელეთი

• ხმელო

  საზარდული; ხმელეთი, ხმელი

• ხმელო-ხმელოთ

  ხმელეთ-ხმელეთ, ნაპირ-ნაპირ

• ხნარება

  გამოძახილი, ჟღერა (ხმისა)

• ხობალა 🔊

  ხობის ბაზრობა

• ხობზი

  იელის მსგავსი მარადმწვანე ბუჩქი, ველური შქერი (მეტად გამძლეა და მისგან მოწნული ფაცხა საუკუნეს უძლებს); ტიტველი, ხობზარი

• ხობზუა

  ხობზით წვნა, ღობვა; გატიტვლება, გახობზარება

• ხობი

  იხ. ხოფი, ხოპი

• ხობო

  იხ. ხოპო

• ხობოკვარი

  ხობოკვერა

• ხობორკულა

  ხუხულა; ფეხმოქცეული, მოყანყალე; სამფეხი

• ხობოში

  ნაზღვავარი, ნიჟარებიანი მიწა; მაგარი, ძნელად დასამუშავებელი მიწა

• ხობწყარი

  ღრმა წყალი

• ხოდი

  ხვადი (იგივეა, რაც ხოჯი)

• ხოზიკია

  იხ. ხოზოკია

• ხოზო

  ხორბლის ფქვილის ყველიანი კვერი, ხორბლის უფხო ჯიში; მსუქანი,მსხვილი

• ხოზოკვარი

  რიტუალური, რძეში მოხარშული ყველიანი კვერი ხორბლისა,განკუთვნილი ლოცვის დღისათვის, საღვთო ტაბლისათვის; განსაკუთრებული კვერი,რომელსაც ამზადებდნენ წყითკვარობის ბედო…

• ხოზოკია

  პატარა კვერი ხორბლისა

• ხოზოკონი

  იხ. ხოზოკვარი

• ხოზორია

  ჩამრგვალებული

• ხოზორო

  იხ. ხოზორია

• ხოთო

  შლიგინა; მიამიტი, მოსულელო

• ხოთოია

  იხ. ხოთო

• ხოთორია

  იხ. ხოთო

• ხოირი

  იხ. ოხურიე

• ხოკა

  კავიანი ჯოხი; ხოკერა

• ხოკი

  ყურძნის ჩასაკრეფი ხის ქერქის ჭურჭელი, ხოკერი

• ხოკილი

  გაპარსული; და

• ხოკო

  თავის ქალა, თავრიელა; ხოკერი, ბაკანი; ხოკერა გოგრა; ფუფხი (იარისა)

• ხოკორია

  თავის ქალა; ხოტორა; გახიკინებული; მეჭეჭიანი, ხოკერა გოგრა

• ხოკორია კოპეშია

  აყირო, კვახი

• ხოკორო

  ხოტორა (თავთან კომპოზიციაში დუდ

• ხოკუა

  პარსვა; ხოკვა; წვერ-ულვაშის ჩამოპარსვა (სასჯელის სახე)

• ხოკურა

  იხ. გვერიშ დუდიშ მახოკალი

• ხოლარი

  იხ. ხვილარი

• ხოლაფა

  ხლება, ჩართვა საქმეში

• ხოლაფირი

  ხლებული; ე.წ. რეულა პირუტყვი, სხვის ჯოგში, ფარაში გამორეულიპატრონის გამოჩენამდე

• ხოლერა

  ქოლერა (თავიდან ასაცილებლად საქანელას ჩადგამდნენ წყალშისვეტებზე და ბორბლებს წყალქვეშა ნაწილზე ხარის ტყავს მიაკრავდნენ, რაც ფილტრისმაგივრობას სწევდა)

• ხოლიხი

  ბადეა ერთგვარი

• ხოლო

  კიდევ; ახლო; ნაწილაკი -ც, -ვე (თინა

• ხოლო-ხოლოს

  ხლო-ახლო

• ხოლოჟამი

  ახლოჟამი

• ხოლოჟამო

  ახლახან, ახლოჟამს

• ხოლოს

  ახლოს

• ხოლოშ

  მიკოხუნელო გარა ახლოჯდომით, ახლობელივით დატირება (კუბოსახლობლები უსხდებიან ახლოს)

• ხოლოში

  ახლო, ახლობელი, ახლომდებარე; ბადეცაა ერთგვარი

• ხოლოშიანი

  ახლო, ახლობელი, ახლომდებარე

• ხოლოხანო

  ახლოხნებში

• ხოლუა

  სიახლოვე, ხლება, ახლოს ყოფნა

• ხომ

  ხომ

• ხომა

  ხურმა (იგივეა, რაც ხვიმა)

• ხომაკირდე

  სიპი, უწყლო, ხრიოკი კლდე

• ხომანდური

  ბაღის ვაშლი, წვრილი სამურაბე ჯიში

• ხომარდი

  ხომადი (იგივეა, რაც ხვამარდი)

• ხომაფა

  გახმობა, ხმობა

• ხომაფილი

  გამხმარი; ჩამომხმარი; ჩირი

• ხომი

  ხომლი (იხ. ხურჭკუმი)

• ხომლა

  ხმელი, გამხმარი; ხმელ-ხმელი (კაცი); შებოლილი (ყველი, ხორცი);ხმელეთი

• ხომლა-ხომლა

  ხმელ-ხმელი

• ხომლათი

  ხმელეთი

• ხომლარი

  ხმელარობა, უთოვლობა და უწვიმობა, მშრალი ამინდი ნაშემოდგომევსა და ზამთარში)

• ხომულა

  ერთგვარი გამოსაღები, ე.წ. ხმელი ბეგარა (გადაიხდებოდა შებოლილი ღორის ხორცით ან საშაშხე, სალორე ღორით)

• ხომულონი

  ხურმის ნარგაობა

• ხონარეკინელი

  ხმააწეული

• ხონარი

  ხმა, ძახილი, გამოძახილი

• ხონარიშ

  ღვენა (ხონარ უღუ კარგი სახელი აქვს გავარდნილი, კარგი გამოძახილიაქვს)

• ხონარობა

  ხმიანობა, ხმაური

• ხონება

  შიმშილობა, მარხვა

• ხონება-პიჩვანი

  მარხვა, საკვების ბრძნობა, უჭმელობის აღთქმა

• ხონებული

  მშიერი, მარხული

• ხონი

  სახნავი; ვრცელი სწორი ვაკე; დიდი ტაბაკი

• ხონილი

  მოხნული; ნახნავი, ხნული

• ხონუა

  ხვნა

• ხონჩა

  ხონჩა

• ხონჩაფუში

  ხონჩის, ტაბაკის გადასაფარებელი

• ხონჩი

  ხვანჩი, ყინწი (მამლისა)

• ხონჩმუმული

  მამლაყინწა

• ხონჩორო

  ხვანჩიანი, ამპარტავანი, მამლაყინწას თვისებისა

• ხონძი

  მწვირე; ნეხვის გადასაზიდი ურიკა

• ხონძორია

  იხ. ხონძორო

• ხონძორო

  იხ. ხვენძერია

• ხონწუა

  იხ. ხოწუა

• ხონჭკა

  ნახევრად მწიფე, შეთვალული (ხილი); ნახევრად შემოსული, ჭყინტი სიმინდი; ჯეელი

• ხონჭკება

  სანახევროდ შემოსვლა, შემწიფება, შეთვალვა (ხილისა)

• ხონჭკი

  ხვინჭკა, მსხვილი ქვიშა; ქვიშისებრი, მარცვლოვანი რბილობი (მსხლისა)

• ხონჯგორო

  იხ. ხვენჯგერე

• ხონჯორო

  პატარა, ტანმორჩილი, მაგრამ ჩაფსკვნილი, მკვრივი

• ხოპა

  ხაპი, ჩაღრმავება

• ხოპი

  ხოფი, რაბი (ხოპ ქიგიაშქუ ხოფით გადაკეტა, დარაბა)

• ხოპო

  ქალა (თავისა), ბაკანი (კუსი); ტყავი (ბაყაყისა), ფუფხი, ქერქი (იარისა),ნიჟარა, ხობოკვერა

• ხოპუა

  ხაპვა, ხოფვა; ხოფის ჩაშვება, დარაბვა

• ხოპუდუდი

  თავის ქალა

• ხოჟო

  მსხვილი

• ხორა

  საცხოვრისი, დასახლება;მეჩხერმარცვლიანი; მცონარა; მუნი, რომელიციწვევს თმის ცვენას, სიქაჩლეს; ქაჩალი; ხვრიში, მარცვლოვანი

• ხორამუშა

  მცონარა, ცუდი მუშა

• ხორგა

  1. ხერგი, გორა, მაგარი საგნების (ქვების, ხეების) ზედახორა, გროვა; ყორე;ქვეწარმავლის (უპირატესად, ხვლიკის) ტაბუირებული სახელი · 2. ხორგა! (ხვლიკს, ქვეწარმავალს შ…

• ხორგი

  ხერგი, ხერგილი, ყორეზეც იტყვიან; მდინარეში მოცურავე ყინულის ლოდი; ჯებირი; ერთგვარი სათევზაო ნაგებობა (მდინარეში ჩაყრილ ლოდს, ხეს, მიაყრიდნენ ძეძვებს, ტოტებს, მი…

• ხორგიში

  უხვმოსავლიანი, ნაყოფიერი ადგილი

• ხორგონი

  ხერგებიანი, მთიანი ადგილი; გოხნარი, ხრიოკი

• ხორგონი დო ფალია

  ხრიოკი და ნაყოფიერი, მწირი და მოსავლიანი

• ხორგონი დო ხალია

  მთა-ველი, მთა-ბარი

• ხორგუა

  დახერგვა, დახორვა, დახვავება

• ხორგული

  მთის მოსახლე; მთიანი

• ხორელი

  შეძლებული მოსახლე

• ხორი

  სახლი, დასახლება

• ხორი-ხორიალე

  სრასასახლე

• ხორიალე

  დიდი სახლ-კარი

• ხორინაფა

  დახვრიშება, დამურკვლა (ფქვილისა)

• ხორკოია

  იხ. ხორკოლია

• ხორკოლი

  ხორკლი

• ხორკოლია

  (ძაფი) ხორკლიანი ძაფი, ბუკლე

• ხოროატამა

  სახრავი, კურკაგაუცლელი ატამი

• ხოროკია

  ხის ქერქის ჭურჭელი; ურმის სახეობა

• ხოროში

  მსხვილნაფქვავი, მარცვლოვანი, არაწმინდა (ფქვილი); ქვიანი ნიადაგი;ხვრიში; ატმის ჯიში

• ხოროში დო ლილა

  მსხვილნაფქვავი და წმინდა (ფქვილი)

• ხორუა

  საცხოვრისი, დასახლება

• ხორუა ნწყვილი

  ოჯახდაქცეული; ნამეწყრალი

• ხორუა-კორუა

  სახლ-კარი, სახლი და სარჩო-საბადებელი

• ხორუა-მახორობა

  სახლი და სახლეული

• ხორული

  დასახლებული ადგილი

• ხორშა

  ნესტიანი, წამხდარი, დამურკლული (ფქვილი)

• ხორშაკალი

  ხოშკაკალი

• ხორშაკი

  ხორშაკი

• ხორში

  ნაფოტი, ნათალი, თლილი ქვა; ზღვის გამონარიყი; ნაფრქვევი,ხორხოშელა, წვრილი, გაყინული თოვლი; ყინულის ნატეხი; ნასახლარი, კუთხე, ყურე;ცხელი, მხუთავი; მსხვილი ხარისთვ…

• ხორშიკალი

  იხ. ხორშაკალი

• ხორშკაკალი

  მსხვილი მარცვალი

• ხორშონა

  ქვიანი ადგილი; ვაზის ჯიში

• ხორშუა

  ხორშვა, თვალების ავსება ქვიშით

• ხორცამ კვარი

  ხორციანი კვერი (ცხვებოდა საწირი ხონჩისთვის, კვერის გულშიდებდნენ საკლავის, უპირატესად თხის, ციკნის მოხარშულ შიგნეულს)ხორცგოლიებური ხორცშემომდნარიხორც დო ზისხირი…

• ხორცამი

  ხორციანი, მსუქანი, ხორცსავსე; მცხვილი ნაყოფი (ხორცამ ბულიმსხვილი ბალი)

• ხოფიშ გეშქუმალა

  ხოფის დარტყმა, წისქვილის ღარის გადაკეტვა ხის ნიჩბით;სიცოცხლის წყაროს, მასაზრდოებელი წყაროს გადაკეტვა, გაუვნებლება (გადატ.)

• ხოფორია

  სახებრტყელი (ნიჩაბივით)

• ხოფუა

  ხოფვა, ნიჩბების მოსმა; წისქვილის ღარის გადაკეტვა ხის ნიჩბით

• ხოფური

  ღრმულებიანი, ქვაბულიანი

• ხოში

  ხარისა, ხარისთვალა (იხ. ხოჯიშთოლი)

• ხოშკაკალი

  ხოშკაკალი

• ხოშორი

  მსხვილი

• ხოშოში

  ხეშეში, ტლანქი

• ხოშქორამი

  ხორკლიანი; თოვლშეყინული ხე

• ხოშქორი

  ხაშარი, თრთვილი; ხორკლი, ნუჟრი (ხეზე)

• ხოშქოშქამი

  ხორკლიანი, ხეშეში, კოჟრიანი, ნუჟრიანი; ხაოიანი, ბუკლე

• ხოშქოშქი

  ხორკლი, ხაო (ქსოვილისა); ნაბურცი ფოთოლზე, ნაყოფზე; კოჟრი(ხელისა); ნუჟრი (ხისა)

• ხოჩა

  ხონჩა (თხელკედლებიანი მოგრძო გობი ან ამოგულული ოთხკუთხა ფიცარი); სახურავის ხონჩისებრი წვერო; დარბაზის ჭერზე მოჩუქურთმებული ადგილი სასანთლის, ჭაღის დასაკიდებლად

• ხოჩი

  გრძელი წინა კბილი

• ხოჩორო

  ღიმილიანი, კბილებგადმოყრილი; დახეთქილი, გამსკდარი (ბროწეული)

• ხოწი

  იხ. ხვეწი

• ხოწილი

  გათლილი, დახვეწილი; თლილი (ჭიქა)

• ხოწუა

  თლა, ხვეწა

• ხოჭიჭი

  ხეჭეჭი, ბაკანი

• ხოჭო

  ხოჭო

• ხოჭოჭია

  პატარა ხოჭო და სხვა ჯავშნიანი მწერი